2000-2012 yılları arasında konjenital hipotiroidi tanısı konan çocukların büyüme parametreleri ve tedavi özelliklerinin retrospektif değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Konjenital hipotiroidi yaklaşık 2000-4000 canlı doğumda bir rastlanan ve neonatal dönemde en sık karşılaşılan endokrinolojik problemdir. Tiroid hormonları, doğum sonrası normal somatik büyüme ve iskelet gelişiminin birincil belirleyicisi ve insanda kemik ve mineral metabolizmasının önemli bir düzenleyicisidir. Tedavi edilmeyen çocukluk çağı hipotiroidizmi, derin bir büyüme geriliği ve gecikmiş bir iskelet matürasyonu ile sonuçlanır. . Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Ocak 2000 ve Aralık 2012 yılları arasında Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Çocuk Endokrinoloji Polikliniği'ne başvurup, konjenital hipotiroidi tanısı alarak takip edilen hastalar retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların; tanı anındaki takvim yaşı(gün), cinsiyeti, antropometrik ölçümleri ve oksolojik verileri , tedavi başlangıç yaşı(gün), tedavide ilaç başlangıç dozu(mcgr/kg/g) , tedavinin devamlılığı, tedavi öncesinde ve izlemdeki laboratuar ve radyolojik bulguları, hastanın annesinde tiroıd hastalığınının olup olmadığı yönlerinden incelendi ve veriler kaydedildi. Veriler tanımlayıcı istatsitikler (sayı, yüzde dağılımı, ortalama, standart sapma, ortanca, min-max değerleri), bağımlı gruplarda t testi (normal dağılım koşulları sağlanmadığında Wilcoxon testi), bağımsız gruplarda t testi, (normal dağılım göstermeyen bağımsız gruplarda mann-whitney u testi) , pearson korelasyon testi ve ki kare testi kullanılarak değerlendirildi. Verilerin istatiksel değerlendirmesi SPSS (Statistical Package for Social Science) 24 programında yapıldı. p≤0.05 ise istatistiki olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmamızda %51,5 oranında kalıcı kh, %48.5 oranında geçici kh tanısı almış, kız olgularda kalıcı kh oranı: %56,8, erkek olgularda kalıcı kh oranı %47,3 olarak görülmüş, kız hasta grubunda kalıcı konjenital hipotiroidi oranları daha yüksek saptanmıştır. Çalışmamızda kalıcı ve geçici kh tanılı hastalar arasında , tsh< 10 u/ml ve tsh<5 u/ml altında izlendiği tedavi günleri açısından anlamlı fark saptanmış, kalıcı konjenital hipotirodili olgularda tsh düzeyinin 10 u/ml ve 5 u/ml altında düşme süresinin geçici kh grubuna göre daha uzun olduğu istatistiksel olarak anlamlı görülmüştür, Bizim çalışmamızda literatür ile uyumlu olarak tiroglobulin düzeyleri kalıcı kh grubunda ortalama :217,18±110,84 ng/ml, geçici kh grubunda ortalama 269,35±79,24 ng/ml olarak bulunmuş, geçici kh grubunda tg düzeyleri daha yüksek olarak görülmüştür ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır. Çalışmamızda kalıcı ve geçici kh tanılı hastaların son poliklinik izlemlerinde aldıkları tedavi dozları incelendiğinde kalıcı kh grubunda ortalama tedavi dozu: 1,74± 1,12 mcg/kg/gun, geçici kh grubunda ortalama tedavi dozu : 1,33±1,07 mcg/kg/gün bulunmuş, kalıcı kh grubunda tedavi dozu ortalaması daha yüksek saptanmış, ve bu fark istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur (p:0,009). Hastalarımızın son izlem tarihindeki bmi değerleri incelendiğinde; ortalama bmi: 18,27±4,22 kg/m2 olarak saptanmıştır, geçici kh grubunda ortalama bmi: 16,88kg/m2 ±2,81 kg/m2 , kalıcı kh grubunda:19,59±4,87 kg /m2 saptanmış kalıçı kh grubunda bmi değereleri daha yüksek saptanmış ve bu fark istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Sonuç olarak geçici ve kalıcı kh li hastaların ayırıcı tanısında tanı öncesinde bize ipucu verebilecek herhangi bir rutin tetkik bulunmamaktadır. İzlem sırasında tahmin edilebileceği gibi TSH düzeylerinde düşüş daha hızlı olmaktadır. Tedavi sırasında özellikle antropometrik parametreleri açısından kalıcı ve geçici hipotiroidili hastalar arasında bir fark yoktur. Bu özellikle kalıcı 72 hipotiroidili hastalarda tanı zamanı ve tedavi etkinliğininin önemini göstermektedir.