2000-2015 Yılları arasında özel öğretimde politik yönelimler analizi

Politika analizi, hükümetlerin hangi politikaları izlediği ile ilgilendiği gibi aynı zamanda neden bu politikaları izledikleri ve bu politikaların ne gibi sonuçlar doğurduğu ile ilgili bir alandır. Bir bilimsel disiplin alanı olarak politika analizi, bilimsel yönteme tabi olmakla birlikte yönetim ve denetim mekanizmalarını da kapsar. Eğitim politikalarının oluşturulmasında ve uygulanmasında öncelikle meşruiyet sağlama ve bu sürecin ardından mevzuatın düzenlenmesi ve uygulanması izlenmektedir. Bu nedenle politik analiz yöntemlerinden biri, politikaların uygulanmasında temel araç olan yasal düzenlemelerin incelenmesidir. Eğitim politikalarını incelemek eğitimin niteliğini artırıcı kanıt temelli sonuçlar ortaya koyabilmektedir. Özel öğretim, eğitim yönetiminin bir alt alanıdır. Kaynakların etkili, verimli ve kaliteli kullanılması açısından özel öğretimin rolü ve özel öğretime yönelik politik eğilimlerin incelenmesi eğitim yönetiminin ilgi alanına girmektedir. Eğitim yönetimi, özel öğretime yönelik politikaları anlayabilmek ve yönetebilmek için öncelikle politikaları betimlemek ve politikaların kendi içinde uyumluluğunu, yönelimini ortaya koymak gereksinimindedir. Bu çalışmada 2000-2015 arasında Türkiye'de özel öğretim alanındaki politik eğilimlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda politikaların uygulanmasının aracı olan kalkınma planları, stratejik planlar gibi planlayıcı nitelikli dokümanlar ve kanunlar, yönetmelikler gibi uygulayıcı nitelikte yasal dokümanlar incelenmiştir. Özel öğretim alanını da içerecek biçimde eğitimcilerin çok sayıda eğitimsel reform girişimine tanık oldukları bir zaman dilimi olan 2000-2015 dönemi içinde yürürlükteki toplam 15 doküman içerik analiziyle incelenmiştir. Sistematik analiz doğrultusunda, saptanan dokümanlar yönetimin temel boyutları ve beşer yıllık dönemler dikkate alınarak karşılaştırmalı şekilde ele alınmıştır. Çalışma sonucunda özel öğretim alanında aşağıdaki politik eğilimler saptanmıştır: 1. Özel öğretimin kapsamı mesleki-teknik eğitimi de içererek genişleme eğilimindedir. 2. Kamu imkânları, özel öğretimin yaygınlaşması yönünde kullanılma eğilimindedir. 3. Özel okul açılması süreçleri kolaylaştırılma ve yerelleşme eğilimindedir. 4. Özel okulların kurumsal denetimi zayıflama eğilimindedir. Çalışmada ulaşılan sonuçlar eğitim yönetiminin temel unsurları açısından tartışılarak araştırma ve uygulamaya dönük öneriler geliştirilmiştir. Bilim Kodu : 10213 Anahtar Kelimeler: Politik Analiz, Politik Eğilim, Özel Öğretim, Özel Okul Sayfa Adedi : 118 sayfa Danışman : Doç. Dr. Kamil YILDIRIM