2002 sonrası siyasi partilerin seçim vaatleri ve bunların uygulanması

Siyasal partiler geçmişten günümüze demokratik yapının en temel unsurları ve uygulayıcılarıdır. Siyasal partiler, toplumdaki farklı kitlelerin istek, arzu ve sorunlarını merkezi yönetime sunulmasında önemli rol oynamaktadırlar. İstek ve arzuların, merkezi yönetime sunulması sonucunda ülkedeki yönetim anlayışı gelişmekte ve içtimaî siyaset anlayışı ortaya çıkmaktadır. Bu durum siyasi bir meşruluğu doğurmaktadır. Partilerin siyasi arenada yer almasını sağlayan unsurlar siyasi meşruluktan doğmaktadır. Partiler siyasi alanda aktif oldukça ülke yönetimi daha sistematik ve aktif yapıya dönüşmektedir. Siyasal oluşumlar toplumun her kesimine ulaşmak ve her konuya parmak basmak durumundadır. İdari yapı sadece bir grup, bir alan ve bir oluşuma dayanmamaktadır. Bu şekilde tek yanlı gelişim gösteren siyasi oluşumlar toplum tarafından kabul görmemektedir. Partiler yalnızca bir kesime hitap etmesinin aksine tüm topluma hitap edebilmelidir. Türkiye, siyasi yapısı ve demokratikleşme açısından gelişimine devam eden bir ülkedir. Partilerin topluma sundukları, onların siyasal oluşum içine dâhil olmasını sağlamaktadır. Topluma hitap eden ve sorunlarına cevap veren partiler ülke yönetiminde yerini almıştır. Genç siyasi oluşum içerisinde olan Türkiye demokratikleşme sürecini hızlandırmış ve ülkede 1946 yılında tek parti döneminden çok partili yaşama geçilmiştir. CHP'nin iktidarı kaybettiği 1950 seçimlerinden itibaren her on yılda bir askeri darbe gerçekleşmiş ve demokrasi kesintiye uğranmıştır. Bu dönemlerde siyasi partiler de kapatılma davaları ile karşı karşıya kalmış siyasi yöneticilerin sistemde olması yasaklanmıştır. 12 Eylül 1980 Darbesinin ardından 1989 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimine kadar askeri vesayet devam etmiştir. 1989 yılında Turgut Özal'ın Cumhurbaşkanlığına seçilmesiyle birlikte sivilleşme sağlanmıştır. 1990'lı yıllar ise ülkenin koalisyon ve faili meçhul cinayetler ile anılmasına sebep olmuştur. Bu dönemde terör yeniden hortlamıştır. Koalisyon hükümetleri ve toplumsal olaylar ile siyasi istikrar bir türlü sağlanamamıştır. Türk Siyasi Yaşamına, 1994 yılında gerçekleştirilen yerel seçim ile Refah Partisi ile birlikte ''muhafazakâr'' olgusu girmiştir. Bu olgu 2001'de kurulan AK Parti ile güçlenmiştir. Türk siyasi hayatına AK Parti ile kendini muhafazakâr, çağdaş ve Batı yanlısı olarak nitelendiren bir parti girmiştir. 2002 seçimlerinde 365 milletvekili çıkararak siyasal yapıda en başarılı parti olma özelliğine sahip olan AK Parti 2002 yılının ardından gerçekleşen tüm seçimlerde açık ara birinci parti olarak çıkmıştır. Bu çalışmada girdiği her seçimde başarılı olan AK Parti'nin kazanmasındaki unsurları incelemektir. Bu incelemede yalnızca iktidar partisi değil Türk siyasal hayatında önemli bir yere sahip diğer partilerin de parti programları, anlayışları, seçim propagandaları incelenmiş ve mukayese gerçekleştirilmiştir. Türkiye Genel Seçimleri ve belediye seçimlerinde partilerin vatandaşa sunduğu vaatler ile Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti), Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP), İYİ Parti ve Halkların Demokratik Partisi (HDP)'nin başvurdukları propaganda yöntemleri, sundukları mesajlar seçim afişleri, seçim söylemleri analiz edilmiştir. Son olarak ise AK Parti'nin iktidar uygulamalarında hükümet programları analiz edilmiştir. Çalışma meydana getirilirken konu ile ilgili kurum ve kuruluşlarının resmi verilerinin yanında kitaplardan, makalelerden, internet kaynaklarından, parti programlarından, ilgili kanun maddelerinden ve tezlerden yararlanılmıştır.