21. yüzyılda Sahra-Altı Afrika'da yeni sömürgecilik yarışı: BRICS ve AB ülkelerinin politikalarının karşılaştırmalı analizi

Bu tez, Avrupa Birliği'nin kuruluşundan itibaren günümüze değin Sahra-Altı Afrika ülkeleri ile ilişkilerini neo-kolonyalizm düzleminde ele alacaktır. Sömürgecilik döneminde başlayan ve Afrikalı ülkelerin bağımsızlıklarını elde ettiği tarihe kadar devam eden ilişkiler ise kolonyalizm perspektifinden değerlendirilecektir. 1957'de imzalanan Roma Anlaşması bu bağlamda kolonyalizmden neo-kolonyalizme geçiş sürecinin sağlanması için birtakım koşullar sağlamıştır. Afrika'ya sağlanan tek taraflı ayrıcalıklar ve kalkınma fonları, Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun (AET) kuruluşundan itibaren Avrupa ülkelerinin kıtadaki nüfuzlarını ve eski kolonyal bağlarını korumak için en önemli araçlar olmuştur. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra dünyada neo-liberal ekonomi modelinin hakim olması birlikte AB'nin kalkınma politikaları da değişime uğramıştır. Tek taraflı ayrıcalıklar yerine neo-liberal ekonomik reformların yapılması yönünde AB'nin Sahra-Altı Afrikalı ülkelerine baskı uygulaması ile birlikte taraflar arasındaki hiyerarşik ilişki daha da belirginleşmiştir. 21. yüzyılda BRICS ülkelerinin de Afrika kıtasının yeni partnerleri olması sonucunda AB'nin politikaları daha da agresifleşmiştir. Birçok yazar, Afrika'nın sömürgecilik döneminde yaşadığı deneyime atıfta bulunarak günümüzde kıtada yaşanan rekabet ve mücadeleyi "Yeni Afrika Talanı" olarak adlandırmıştır.