3-9 yaş çocuklarda temporal arter termometresi ile vücut ısısı ölçümünün diğer ateş ölçüm yöntemleri ile karşılaştırılması

Giriş: Ateş vücut ısısının normalin üzerine çıkması olarak tanımlanır ve dünyanın farklı gelişmişlik düzeyine sahip birçok ülkesinde, çocuklarda acil servise başvurunun en sık sebebidir. Yüzyılı aşkın süredir cıvalı termometreler ile ateş rektal, aksiller ve oral yollardan ölçülebilmekteydi. Şimdilerde ise kızılötesi ve elektronik termometreler ile de rektum, aksilla, oral kavite, timpanik membran, cilt ve son olarak da temporal arterden vücut ısısı ölçümü yapılmaya başlandı. Bu çalışmada son yıllarda kullanıma sunulan temporal arter termometresinin (TAT), oral elektronik, kızılötesi temassız cilt ve timpanik termometreler ile karşılaştırılması ve her bir yöntemin farklı ateş kestirim değerlerinde sensitivite ve spesifite değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif çalışmaya, büyük bir şehir hastanesinin genel pediatri ve çocuk acil polikliniklerine başvuran 3 ile 9 yaş arası yaş grubunda, dışlama kriterlerini karşılayan 104 çocuk dahil edildi. Her bir katılımcının vücut ısısı oral, timpanik, kutanöz ve temporal arter termometresi ile cihazların uygulama talimatlarına uyularak ölçüldü. Referans ateş ölçüm yöntemi oral termometre idi. Verilerle uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak, duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değerler hesaplandı. Veriler: Tüm termometreler oral termometre ölçümleri ile koreleydi, en güçlü korelasyon timpanik termometre ölçümlerinde bulundu. Referans termometre ile diğer vücut ısısı ölçüm yöntemlerinin ortanca değerleri arasındaki farkın anlamlılığı değerlendirildi. Oral vücut ısısı ölçümleri kütanöz ölçümden anlamlı olarak daha yüksekti. Temporal ölçüm ile elde edilen vücut ısısı değeri oral ölçümden anlamlı derecede daha yüksek bulundu. Oral ve timpanik ölçüm arasında istatistiki fark yoktu. Tüm ölçümlerde farklı kestirim değerleri belirlenerek, her bir değer için sensitivite, spesifite, pozitif prediktif değer ve negatif prediktif değer hesaplandı. Kütanöz ölçümde, ateş kestirim değeri arttıkça sensitivite azaldı. En yüksek sensitivite 37 °C'de %97.2 bulunurken en düşük sensitivite ise 38 °C'de %16.7 olarak belirlendi. Spesifite ise tüm kestirim değerleri için oldukça yüksekti ve 37.4 °C ve üzeri ölçümlerde %100'e yükseldi. Timpanik ölçüm tüm kestirim değerleri için yüksek sensitivite ve spesivite gösterdi. 37.5 °C ve altında %100 sensitif iken 37.7 °C ve üzeri değerlerde sensitivite azaldı. Spesifitesi ise ölçülen değerle birlikte artarak 38 °C kestirim değerinde %100 e ulaştı. Temporal arter termometresinde ise tüm kestirim değerleri için yüksek sensitivite gösteriyordu. En düşük sensitivite 38 °C' de %91.7 olarak belirlendi. Kestirim değeri azaldıkça spesifite de azaldı ve en düşük 37 °C' de %48.5 olarak belirlendi. Son olarak anne ya da baba hissiyatı için hesaplanan sensitivite, spesifite, pozitif prediktif değer (PPD) ve negatif prediktif değerler (NPD) sırasıyla %97.2, %88.2, %81.4, %98.4 olarak sonuçlandı. Sonuç: Çalışmamızda referans termometreyi en iyi yansıtan yöntemi timpanik termometre, ikinci temporal ve üçüncü kütanöz termometre olarak yorumladık. Timpanik termometrenin otit ve serumen ile tıkalı kulaklarda ölçümünün güvenli olmaması nedeniyle TAT'ı referans termometrenin arkasından ateş taramasında ikinci sıraya yerleştirebiliriz. Çalışmamızda TAT, hastaları yakalama oranının daha yüksek olması sebebiyle kütanöz termometrenin önüne geçmiştir. Anahtar kelimeler: Oral, Ateş, Temporal arter, Termometre, Vücut ısısı ölçümü