47 Non Hodgkin lenfomalı çocuk hastanın klinik, laboratuar bulguları, tedavi protokolleri ve sonuçlarının değerlendirilmesi

Çocukluk çağı ölüm nedenleri içinde kanser, %10'la kazalardan sonra ikinci sıklıktadır. Ülkemizdeki büyük onkoloji merkezlerinden derlenen verilere göre çocukluk çağı kanserlerinden, lenfomanın da lösemiye yakın sıklıkta olduğu görülmüştür. Çocukluk çağı lenfomalarda tedavi sonuçları 1970'li yıllardan öncesinde oldukça kötüydü ve 5 yıllık yaşam oranları ancak %5 düzeyindeyken, son 30 yılda kemoterapide büyük gelişmelerle NHL'lı hastalarda %80'den yüksek kür oranlarına ulaşılmıştır. Bu çalışmada Dicle Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hematoloji-Onkoloji Servisinde 1993 - 2001 tarihleri arasında NHL tanısı ile izlenen 47 vaka retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalıkla ilgili klinik, laboratuar parametreleri, tedavi protokolleri ve sonuçları değerlendirilmiş, bulgular literatürle karşılaştırılmıştır. Hastaneye başvuru şikayetleri incelendiğinde, ilk sırada hastaların yaklaşık üçte ikisinde görülen karında şişlik, kitle ve karın ağrısının olduğu bulunmuştur. Bu abdominal yakınmaların ardından halsizlik, kilo kaybı ve ateş gibi sistemik şikayetlerin de sık olduğu saptandı. Yaş ortalaması 6,30 olarak, erkek/kız oram 2,36 olduğu görüldü. Anemi hastaların dörtte üçünde, trombositoz ise hastaların yaklaşık yarısında saptandı. Hastaların çoğunluğuna ileri evrelerde tam konulabilmişti. Modifiye LSA2L2 ve NHL BFM 90 hastalarımıza uygulanan iki majör kemoterapi protokolleriydi Modifiye LSA2L2 protokolü uygulanan 19 hastanın üçünde (%16) tedavinin ilk üç ayı içinde relaps oldu. Her iki protokol için kümülatif yaşam oranları, Kaplan Meier yöntemi ile karşılaştırıldığında farklı olmadığı görüldü(P=0,12).