ABD'nin Doğu Asya'daki "güvenlik mimarisi"nin yaygınlaştırılmış caydırıcılık kavramsallaştırması çerçevesinde analizi: ABD-Japonya-Kuzey Kore üçgeninde "bir mükemmel caydırıcılık oyunu"

Bu çalışma, Doğu Asya'da ABD-Japonya-Kuzey Kore üçgeninde yaygınlaştırılmış caydırıcılığın sürdürülebilirliğini ve başarısını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Mükemmel caydırıcılık teorisinin temel varsayımları çerçevesinde yapılan çalışmada, korunan aktörün rolünün aktif kabul edildiği üç taraflı caydırıcılık modeli uygulanmıştır. Çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular, ABD-Japonya-Kuzey Kore üçgeninde yaygınlaştırılmış genel caydırıcılığın anlık caydırıcılığa adım adım evrildiği ancak anlık caydırıcılığın başarıyla işlediğidir. Korunan aktör olarak Japonya'nın ittifakta deneyimlediği bırakılma korkuları onu daha fazla sorumluluk almaya ve daha aktif rol oynamaya zorlamış ve bu aktif rol, Japonya'yı doğrudan Kuzey Kore'nin hedefi haline getirmiştir. Japonya'nın ittifakta artan rolü, Amerikan caydırıcılığının en güçlü yanını oluşturmuş ve inanılırlığını arttırmıştır. Bu çalışma, korunan aktör olarak Japonya'nın silahlanma tercihinin caydırıcılığın başarısı ve sürdürülebilirliği ile yakından ilişkili olduğunu göstermiştir. Dolayısıyla çalışma, genel caydırıcılığın başarısızlığının da anlık caydırıcılığın başarıyla sürdürülmesinin de gerekçesinin Japonya'nın ittifakta aktifleşen rolü olduğunu savunmaktadır. Japonya, Amerikan eylemlerinin pasif bir objesi veya bir müşteri devleti olmaktan çok daha fazlasıdır.