Robert Coover'ın the Origin of the Brunists romanında yok merkezler

Robert Coover'ın The Origin of the Brunists (1966) adlı romanı, yüzlerce kişinin ölümüne sebep olan bir maden ocağı patlamasının ardından, West Condon kasabasında, dini bir grubun ortaya çıkışını tartışmaktadır. Aynı zamanda bu patlama, kasaba halkının o güne kadar sahip olduğu güven ve düzen duygularını da tümüyle yerle bir etmiştir. Böylesine yıkıcı sonuçları olan bu korkunç olay ile karşı karşıya kalan kasaba halkından bir grup insan, çaresizlikleriyle başa çıkabilmek için Brunistler adlı grubu oluştururlar. Bu patlamayı da yaklaşan bir kıyametin habercisi olan ilahi bir mesaj olarak yorumlarlar. Ancak, bu yorum, bu kurmaca inanış, kasaba halkının hayatını tanımlayan ve belirleyen bir ?gerçekliğe? dönüşür. Bu da Coover'ın hemen hemen tüm eserlerinde tartıştığı asıl ironidir, yani, dünyayı anlamlandırmak ve anlamak için insan sürekli yorum ve müdahalede bulunur ve bu müdahalenin sonuçları insanın kendi yorumunun içinde hapsolması biçiminde ortaya çıkar.Bu müdahaleyi incelemek için, bu tez iki teorik temel üzerine odaklanmaktadır; ilki postmodern anlatım ve tarih yazımları, ikincisi de, en önemli çağdaş felsefecilerden, Slavoj Zizek'in iki en temel ve önemli teması/kavramı olan Gerçek ve fantezi. Romanın bu teorik temel ışığında eleştirel bir okumasını yaparak, anlatıların travmatik olaylara ve korkulara karşı nasıl bir güvenlik bölgesi işlevi gördüğünü ve bu işlevin, genellikle, nasıl insanların kendi kendilerine yarattıkları bir hapishaneye dönüştüğünü gösterdim.