Akademi, yerel topluluklar ve emek arasında: Türkiye'de arkeoloji pratiği ve kültürel miras

Bellek çalışmaları teorik çerçevesi üzerine temellenen bu doktora tezi, Türkiye'de arkeoloji pratiğinin tarihini ve politikasını araştırmaktadır. Bu çalışma, üç ana araştırma temasını ele almaktadır. Bu temalar Türkiye'de arkeolojinin akademik bir disiplin olarak gelişimi, arkeolojik saha araştırmalarında yerel topluluklar ve arkeoloji ekipleri arasındaki ilişki ve Türkiye'de arkeolojik saha araştırmalarında emeğin yerini içerir. Bu doktora tezinde, arkeolojik bilginin nasıl üretildiği, anlatıldığı ve kullanıldığı araştırılmıştır. Arkeolojik kazılarda çalışan yerel toplulukların sessiz kalmış emeklerini anlatıya dahil ederek zenginleştiren bu çalışma, Türkiye'de arkeolojinin alternatif bir tarihsel söyleme kavuşmasına katkıda bulunmuştur. Çokludisipliner ve disiplinlerarası bir seri yöntem kullanan bu çalışma, sözlü tarih, sosyal ağ analizi ve Türkiye, Almanya, İnhiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yer alan on beş ayrı kurumda arşiv çalışması sonucu ortaya çıkmıştır. Araştırma dahilinde, Türkiye'de arkeolojik saha çalışmaları yürüten geniş bir yelpazeyi temsilen otuz sekiz kişiyle otuz üç saati aşan sözlü tarih görüşmesi gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmeler, arşiv kayıtları ile karşılaştırılmalı olarak analiz edilip, kendi bağlamlarında araştırılmıştır.