Acil serviste çalışan uzman hekimlerin ve pratisyen hekimlerin iş doyumu düzeylerinin karşılaştırılması

Amaç: Acil servislerde çalışan hekimler çeşitli faktörlere bağlı olarak tükenmişlik sendromuna girmekte ve iş doyumlarının azaldığı bilinmektedir. Bu çalışmada acil serviste çalışan uzman ve pratisyen hekimlerin iş doyumlarının karşılaştırılması ve ortaya çıkacak farklılıkları etlileyen, sosyodemografik ve diğer faktörelerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız kesitsel ve tanımlayıcı nitelikte olup örneklemini kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 393 acil servis hekimi oluşturmuştur. Çalışmada, demografik sorular ve Minnesota İş Doyumu Ölçeğini içeren bir çevrimiçi anket formu kullanılarak birincil veri toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS v26 yazılımı kullanılmıştır. Çalışma kapsamında frekans analizi, ki-kare testi, güvenilirlik analizi, normal dağılım analizi, tanımlayıcı istatistiksel analiz ve t-testleri gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza 393 hekim dahil edildi ve bunların %57,3'ü erkek %42,7'sini kadınlar oluşturdu. Örneklemin çoğunluğu 26-30 yaş (n=142; %36,1) arasında saptandı. Katılımcıların 195'i (%49,6) pratisyen hekim, 198 (%50,4) ise uzman hekim olarak çalışıyordu. Tüm katılımcıların MİDO alt boyut puanlarına göre puan ortalamaları: genel iş doyumu 3,16; içsel doyum 3,38 ve dışsal doyum 2,82 olarak tespit edildi. Analizler sonunda uzman hekimlerin kongre/kurs/seminerlere katılma, tıbbi makale/yayın/textbook okuma, sendikaya üye olma, tekrar acil tıp uzmanlığını seçme, acil serviste çalışmayı tıp öğrencilerine ve diğer meslektaşlarına önerme oranının pratisyen hekimlerden anlamlı olarak daha yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Pratisyen hekimlerde ise işlerinin toplumda saygın bir statü vermesinden ve aylık aldıkları ücretten duydukları memnuniyetin uzman hekimlerden anlamlı olarak daha yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Tüm katılımcıların iş doyumunun orta düzeyde olduğu, içsel doyumlarının dışsal doyumlarından daha yüksek düzeyde olduğu ve uzmanlık durumuna göre anlamlı farklılık göstermediği anlaşılmıştır. Çalışma bulgularına dayalı olarak; acil serviste çalışan hekimlerin çalışma sürelerini azaltacak şekilde planlamaların yapılması, hekim sayısının artırılması araştırma örneklemi çalışmanın önemli bir sınırlılığı olduğundan, benzer bir çalışmanın farklı bir örneklemde yürütülmesi önerilmektedir.