Acil tıp uzmanlarının bilgisayarlı beyin tomografilerini yorumlamada doğruluk derecelerinin araştırılması

BBT, acil servislerde hastaların değerlendirilmesinde sık kullanılan bir görüntüleme yöntemidir (24,25). Yazarlar tüm acil servis hastalarının %3' ne BBT çekildiğini belirtmektedirler (24). Acil servislerde çekilen BBT' nin uygun şekilde yorumlanması ve bu yorumların doğrultusunda alınacak cerrahi veya medikal tedavi kararlan, potansiyel olarak hasta morbidite ve mortalitesinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışma Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisinde 1 Haziran - 30 Temmuz 2000 tarihleri arasında prospektif olarak yapıldı. Çalışmamızda acil tıp uzmanlarının BBT yorumlarının mutlak doğruluğu ve herhangi bir uyumsuzluğun klinik olarak anlamlı olup olmadığı değerlendirildi. Radyolog yorumu altın standart olarak kabul edildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi SPSS 8.0 for Windows bilgisayar programı ile Kappa istatistiği kullanılarak yapıldı, p<0.005 anlamlı kabul edildi. Çalışmaya BBT istemi yapılan ardışık 209 hasta alındı. 209 hastanın 67' sine (%32) travma nedeniyle, 43' üne (%20) fokal defısit, 26' sına (%12) bilinç değişikliği, 22' sine (%10) başağrısı, 19' una (%9) vertigo, 12' sine (%6) nöbet ve 20 (%9) hastaya da çeşitli nedenlerle (menenjit, ansefalit, senkop etyolojisi vb) BBT çekildi. 209 olgunun BBT' si radyolog ve ATU' 1ar tarafından birbirinden bağımsız şekilde yorumlanarak karşılaştırıldı. Yorumdaki uyumsuzluklar vakaların %42' sinde bulundu. Ancak klinik olarak potansiyel öneme sahip yorum uyumsuzluğu %31 oldu. ATU tarafından yorumlanan majör bulguların radyologa göre duyarlılığı %63 oldu. ATU' nun minör bulgulardaki duyarlılığı ise %41 oldu. Serebral infarkt bulgusu, ATU tarafından gerek majör yanlış negatif gerekse majör yanlış pozitif olarak en sık hatalı şekilde yorumlanan bulgu oldu. Minör yanlış negatif bulgular içinde en sık rapor edilmeyen bulgu ise kalsifikasyon oldu. ATU' nun majör yanlış negatif ve minör yanlış negatif BBT yorumlarında radyologa göre uyumsuzluğu yüksek bulundu. Ancak bu uyumsuzluğun klinik gidişi olumsuz yönde etkilemediği bulundu. Acil uzmanlarının yorumlama eksikliği bu konuda formal bir eğitim almamalarından kaynaklanabilir. Bununla beraber literatürde önerildiği gibi acil uzmanlarına yönelik hızlandırılmış eğitimler bu uyumsuzluğu azaltabilir. Bazı patolojik bulguların düşük oranda yorumlanması, ATU tarafından bu bulgulara ait BBT görüntülerinin gözden geçirilmesini gerektirebilir. Gelecekte hızlandırılmış eğitim alan acil uzmanları ile benzer çalışmaların yapılarak bizim çalışmamızın sonuçları ile kıyaslanması uygun olacaktır.