Adana Arkeoloji Müzesi'ndeki Helenistik ve Roma dönemleri, Terrecotta figürlerinin yapım tekniklerinin araştırılması ve uygulanması

Pişirilmiş toprak (terracotta) objelerin varlığı Anadolu'dabinlerce yıl öncesine dayanır. Arkeologların M.Ö. 8000 ile 5.500arasına yerleştirdikleri Neolitik dönemde Anadolu, yeryüzü tarihininöncüsüdür.Pişirilmiş toprak heykeller, Araştırma neticesine göre,Anadolu'da seramikli dönemin başlangıcından günümüze kadarinsanın yaşam kültürüne paralel bir gelişme göstermiştir. İnançdünyasındaki değişim, elde tek tek yapılan pişirilmiş toprak tanrı,tanrıça ve kutsal sayılan hayvan heykellerinin birden fazla yapılmasınızorunlu hale getirmiştir. Dolayısıyla o dönemin sanatçısı aynıheykelden birden fazla yapabilmek için kalıp alma ve kalıptan üretimyöntemlerini geliştirmiştir.Tez çalışmasının temel konusunu oluşturan pişirilmiş toprakheykeller, Helenistik (M.Ö 330-30) ve Roma (M.Ö 30- M.S.330)dönemlerinde yapım tekniği açısından en üst seviyesine ulaşmıştır.Heykel çoğaltma yöntemi olarak baskı tekniğinin geçmişi milatöncesi dönemlere kadar uzanırken, döküm tekniği günümüzden üçvyüz yıl kadar öncesine tarihlenmektedir. Bu çalışmanın temel amacı,Adana Arkeoloji Müzesi'nde bulunan pişirilmiş toprak heykellerinincelenmesi ve daha önce ortaya konulan bilimsel çalışmalarla yenibulguların karşılaştırılması ile antik heykel yapım teknikleri anlayışınayeni bir boyut kazandırmaktır.