Adeziv kapsülit tanılı hastalarda (donuk omuz) transdermal difüzyonel patch uygulaması sonuçlarının fizyopatolojik ağrı ve fonksiyonel durum açısından değerlendirilmesi

Amaç: Araştırmanın amacı disk hernisi hastalığında kullanılan CE belgeli difüzyonel patchin adeziv kapsülit tanılı hastalarda (donuk omuz) uygulanmasının sonuçlarının fizyopatolojik ağrı ve fonksiyonel durum açısından değerlendirilmesi olarak belirlenmiştir. Yöntem: Prospektif gözlemsel bir çalışma olarak yapıldı. Ankara Şehir Hastanesi Ortopedi polikliniğine başvuran, dahil edilme kriteri olan adeziv kapsülit tanısı almış 18-65 yaş arası hastalar randomize olarak, plasebo ve difüzyonel patch grubu olarak ikiye ayrıldı. Tüm hastalardan yazılı onam formu alındı. Çalışmaya katılan hastaların yaş, cinsiyet, boy, kilo, sistemik hastalıklar, sigara kullanımı ve kullandığı ilaçlar gibi demografik verileri kaydedildi. 28 hastaya Transdermal Difuzyonel Patch Uygulaması yapıldı, 28 hastaya plasebo uygulandı. Difuzyonel Patch uygulanan hastalarda hipoallerjenik flaster ile yamaları sabitlenip 24 saat yatak istirahati yapmaları önerildi. Bu esnada, yani 24 saat süre boyunca herhangi bir medikal tedavi almadılar. 24 saat sonunda hastalar omuz bölgelerine sabitledikleri bu yamayı çıkardı ve ertesi gün ile 10.gün ve 1 ay sonra fizik muayeneleri yapıldı. 1 ay sonunda ağrısı azalmayan hastalarda diğer tedaviye geçildi. Hastaların ağrı şiddeti VAS ile, fonksiyonel durumları ise Constant Omuz Skoru ile değerlendirildi. Tedavi sonrası (48 saat sonra) ve uzun dönem etkiler için 4 hafta sonra aynı değerlendirmeler tekrarlandı. Tedavi sonrasında hastaların gruplarına bakılmaksızın ağrısı azalmayan veya klinik ve fonksiyonel olarak düzelme olmayan hastalara (VAS ile ağrı şiddetinde %50 den az azalma olanlar, fonksiyonel indeks skorlarında %20 veya daha az düzelme olanlar) medikal tedavi ve/veya fizik tedavi programı başlandı. Bulgular: Kontrol ve deney grupları arasında olguların ortalama yaşları, kadın erkek dağılımı, eşlik eden hastalıklar, medyan omuz ağrısı ve omuz hareket kısıtlılık süreleri istatistiksel olarak benzer bulundu (p>0,05). İzlem zamanlarına göre VAS düzeylerinde Bonferroni düzeltmesine göre kontrol grubunda istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir değişim görülmedi (p=0,042). Deney grubunda ise istatistiksel olarak anlamlı değişim olup (p<0,001), söz konusu farka neden olan durum; 0.güne göre sırasıyla; 10. ve 30.günlerdeki VAS düzeylerinin azalmış olması idi (p=0,010 ve p<0,001). Ayrıca 10.güne göre 30.gündeki VAS düzeyi de istatistiksel anlamlı olarak daha düşük idi (p=0,010). Kontrol ve deney gruplarına göre olguların VAS açısından iyileşme durumlarına ilişkin frekans dağılımları yer almaktadır. 0.güne göre 10.günde VAS açısından kısmi yanıt ve tam yanıt verenlerin oranı kontrol grubuna göre deney grubunda daha fazla, 0.güne göre 30.günde VAS açısından iyileşememiş olanların oranı deney grubuna göre kontrol grubunda istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek (p<0,001), 10.güne göre 30.günde VAS açısından iyileşememiş olanların oranı deney grubuna göre kontrol grubunda istatistiksel anlamlı olarak daha yüksektir (p<0,001). İki grup arasında baseline Constant omuz skorları yönünden izlem zamanlarına göre yapılan Bonferroni düzeltmesi karşılaştırmasında kontrol grubunda Constant omuz skorlarında istatistiksel olarak anlamlı değişim olup (p=0,017), söz konusu farka neden olan durum; 0.güne göre, 10. ve 30.günlerdeki Constant omuz skorlarının artmış olması idi (p=0,018 ve p=0,017). 10.gün ile 30.gün arasında ise istatistiksel olarak anlamlı herhangi bir farklılık yoktu (p>0,999). Deney grubunda da istatistiksel olarak anlamlı değişim olup (p<0,001), söz konusu farka neden olan durum; 0.güne göre, 10. ve 30.günlerdeki Constant omuz skorlarının artmış olması idi (p<0,001 ve p<0,001). Ayrıca 10.güne göre 30.gündeki Constant omuz skorları da istatistiksel anlamlı olarak daha fazla idi (p=0,002). Kontrol ve deney gruplarında izlem zamanlarına göre Constant omuz skorunda meydana gelen değişimlerde 0.güne göre 10.günde, 0.güne göre 30.günde ve 10.güne göre 30.günde Constant omuz skorları kontrol grubunda yatay seyrederken deney grubunda bariz artışlar söz konusu olup gruplar arasındaki farklar istatistiksel olarak önemli bulundu (p<0,001). Sonuç olarak; çalışmamız bulgularına bakıldığında difüzyonel patchin adeziv kapsülit tanılı hastalarda (donuk omuz) uygulanmasının fizyopatolojik ağrıyı gidermede ve fonksiyonel durum açısından olumlu yönde etkisi olduğu ifade edilebilir. Anahtar kelimeler: Adeziv kapsülit, transdermal difüzyonel pacth, fizyopatolojik ağrı, fonksiyonel durum