Trabzonspor'un duygulanımsal cemaati: Duygular, aidiyet ve duygulanımsal emek

Bu tezde, duyguların özneler ve nesneler arasındaki dolaşımı sayesinde Trabzonspor'un tarihsel sürecinde nasıl kendine has bir taraftar topluluğu yaratacak ve sürdürecek bir kapasite kazandığını araştırıyorum. Bir diğer deyişle, Trabzonspor taraftarlarının bir futbol kulübünün etrafında duygulanımsal bir cemaat haline gelme sürecini inceliyorum. Bu minvalde taraftarların kulübe yönelik kolektif aidiyetlerinin nasıl oluştuğuna ve sürdürüldüğüne ve duyguların, taraftarların hissedilen bir topluluk ve kolektif bir beden haline gelmesi yolunda nasıl faaliyet gösterdiğine bakıyorum. Öncelikle Trabzonspor'un sevgi, gurur ve umut nesnesi haline gelme sürecine bakarak bu iyi duygular çerçevesinde duygulanımsal değerini ne şekilde kazandığını irdeleyeceğim. Ve Trabzonspor'un bu duygulanımsal değeri sayesindeki taraftar kazanma süreçlerini inceleyeceğim. Öte taraftan, Trabzonspor'un, duyguların etrafındaki dolaşımı sayesinde, yapışkanlık kazandığını ve hangi nesnelerin ve imgelerin bu mutluluk nesnesine yapıştığını göstereceğim. İkinci olarak, Trabzonspor taraftar topluluğunun sınırları ve yüzeyleri olan bir kolektif beden olarak varlık bulmasında kötü duyguların rolünü inceleyeceğim. Özellikle utanç, acı ve nefret duygularının topluluk içindeki dolaşımının izini süreceğim. Son olarak, hissedilen ve manevi bir topluluk olarak Trabzonspor camiasını yaratan ve sürdüren, bununla birlikte insanların Trabzonspor'a bağlılığını sağlayan en önemli unsurlardan biri olarak duygulanımsal emeğin topluluk içindeki rolüne odaklanacağım.