Afganistan'ın yeniden inşasında Türkiye'nin yumuşak güç stratejisi

Sovyetler Birliğinin çöküşü bir yandan ABD liderliğinde Batı'nın zaferini ilan etmesini sağlarken diğer yandan NATO ve ABD liderliğinin de sorgulanmasına yol açmıştır. Ancak 90 ülkeden yaklaşık 3000 masum insanın ölmesine yol açan 11 Eylül 2001 terör saldırıları, uluslararası politikada yeni bir dönemece girilmesini sağlamıştır. Nitekim 11 Eylül'ün stratejik meydan okuması, Batı'ya hem yeni düşman tanımı yapma şansı vermiş hem de Türkiye'nin kayıtsız kalması mümkün olmadığı geniş bir coğrafyada da ulus ve devlet inşa süreçleri furyasını başlatmasına olanak sunmuştur. Afganistan, ABD'nin 11 Eylül sonrası başlattığı ulus inşası furyasında bir ilk olması açısından çok önemli bir yere sahiptir. Türkiye bu süreçte laik ve modern yapısı nedeniyle rol model ülke olarak Batı'nın vitrinize etmek istediği bir ülkeye dönüşerek önemini artırmıştır. Ancak Türkiye, yumuşak güç havzalarındaki dost ve kardeş ülkeleri yalnız bırakmak istememekle birlikte tamamen kontrolünde olmayan yeniden inşa süreçlerinde yumuşak gücünü zayi etme riskiyle de yüzleşmek durumunda kalmaktadır. Bu çalışmada teorik olarak güç ve yumuşak güç kavramları ele alınarak yeni bir yumuşak güç önerisi ışığında Türkiye'nin Afganistan'ın yeniden inşasında izlediği yumuşak güç stratejisi izah edilmeye çalışılacaktır.