Agresif posterior prematüre retinopatisi tedavisinin uzun dönem anatomik ve fonksiyonel sonuçları

Amaç: Agresif posterior prematüre retinopatisi (APPR) nedeniyle tedavi edilen olguların uzun dönem refraktif durumları ile ön ve arka segment bulgularının geriye dönük olarak incelenmesi. Gereç ve Yöntem: Ocak 2009 ile Aralık 2015 tarihleri arasında çalışmaya dahil etme kriterlerine uygun, APPR tanısıyla tedavi edilip takipleri yapılan 47 olgunun 94 gözü ve prematüre doğup prematüre retinopatisi (PR) geliştirmeyen 35 olgunun 70 gözü dosyalarından geriye dönük olarak tarandı. Olgular tedaviye göre, lazer, enjeksiyon (bevacizumab) ve kontrol grubu olarak ayrıldı. Tüm olguların biyomikroskopik ve fundoskopik muayene bulguları, ambliyopi, anizometropi, şaşılık durumları değerlendirildi. Sikloplejik refraksiyonları, en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK), aksiyel uzunlukları (AU) kaydedildi. Bulgular: Tüm gruplar doğum haftası (DH), doğum ağırlığı (DA), tedavi haftası açısından benzerdi. Zon 1'de hastalık oranı enjeksiyon grubunda, zon 2 posterior'da hastalık oranı lazer grubunda daha yüksek bulundu (p=0,016). Lazer grubunda tedavi sonrası rekürrens oranı %37,5, rekürrens süresi 2,9±1,2 hafta, enjeksiyon grubunda ise rekürrens oranı %26,6, rekürrens süresi 8,5±1,7 haftaydı. Rekürrensin enjeksiyon grubunda lazer grubuna göre daha geç ortaya çıkması istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0,001). Lazer grubunda 14 göze (%21,8) pars plana vitrektomi (PPV) gerekirken, enjeksiyon grubunda hiçbir göze PPV gerekmedi (p=0,024). Olguların ortalama sferik ekivalanları (SE) incelendiğinde lazer grubu (-4,97 ± 5,12) enjeksiyon grubuna (-1,58 ± 2,85) göre daha miyopikti (p=0,008). Ortalama EİDGK enjeksiyon grubunda lazer grubuna göre daha yüksekti (p=0,001). Lazer grubundaki anizometropi oranı (%63) enjeksiyon grubuna (%40) göre yüksek bulundu (p=0,005), ambliyopi açısından ise iki grup arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Kontrol grubunda; tedavi gruplarıyla karşılaştırıldığında, EİDGK daha yüksek iken, SE'leri istatistiksel anlamlı daha düşüktü (p<0,001). Tedavi sonrası lazer grubunda gözlerin %67,19'unda, enjeksiyon grubunda gözlerin %96,67'sinde iyi anatomik sonuç elde edilebildi (p<0,05). Olguların %29,7'sinde şaşılık mevcuttu ve baskın olan kayma ezotropyaydı (%71,4). Her iki tedavi grubunun ortalama AU değerleri benzerdi (22,70±1,78, 22,53±1,59). Lazer grubunun 9-11 yaş ortalamasındaki AU, kontrol grubundaki 9-11 yaş ortalamasındaki AU'ya göre istatistiksel olarak anlamlı uzun bulundu (p<0,05). Tartışma ve Sonuç: Erken dönemde enjeksiyon grubunda ek tedavi ihtiyacı ve cerrahi gereksinimi lazer grubuna göre daha azdı. Geç dönemde enjeksiyon grubu anatomik sonuç, EİDGK ve refraktif durum açısından daha iyiydi. APPR'li olgularda ilk tedavi seçeneği olarak intravitreal bevacizumab (IVB) enjeksiyonu tercih edilebilir. Anahtar Kelimeler: Agresif posterior prematüre retinopatisi, aksiyel uzunluk, bevacizumab, lazer fotokagülasyon, refraktif durum.