Ahmedinajad dönemi Türkiye-İran ilişkileri

?Ahmedinejad Dönemi Türkiye-İran İlişkileri? dış ilişkilerde özellikle güvenlikle ilgili endişelerin söz konusu olduğu durumlarda faydacılık üzerine kurulu düzenin devam ettiği, ideolojinin arka planda kaldığı anlatılmaktadır.1979 devrimine kadar uluslararası alanda çok problem yaşamayan İran, devrim sonrasında yalnızlaşma, iç ve dış politikada İslam'a vurgu yapma yoluna gitmiştir. Bu sebeple Türkiye ile olan ilişkilerinde Laiklik karşıtı gelişen iç olayların arka planında genelde İran'ın olduğu şüphesi var olmuştur. Her iki ülkenin de birbirlerinin sistemlerini tehdit olarak görmesi sebebiyle ilişkiler genelde karşılıklı iç işlerine müdahale şüphesi gölgesinde istikrarsız bir şekilde süregelmiştir.ABD'nin Irak'ı işgaline kadar böyle devam eden süreç, Kuzey Irak'ta ve İran'ın sınırları içinde oluşan PKK tehdidinin fark edilmesi neticesinde;öncelikle güvenlik alanında sonra ekonomik ve kültürel alanlarda işbirliğine dönüşmeye başlamıştır.Ahmedinejad'ın seçilmesi sonrasında her türlü uluslararası kamuoyu tepkisine rağmen nükleer faaliyetlerine devam eden, nükleer silah geliştirmesi ile ilgili uyarılara karşı söylemlerini daha da sertleştiren, bu sebeple yalnızlığa itilmeye çalışılan İran ile Türkiye arasında geliştirilen iyi ilişkiler incelenmiştir. Bu noktadan referansla tıpkı Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinde olduğu gibi ülkelerin de davranışlarını ve ilişkilerini fizyolojik ihtiyaçlarından (temel ekonomik ihtiyaçlar) sonra güvenlik konusunun şekillendirdiği tespiti üzerinden hareketle İran'ın olası ABD müdahalesine karşı önlem almak üzere Türkiye'yle, Türkiye'nin ise ABD'nin Irak'a askeri müdahalesi ile Kuzey Irak'ta yeniden palazlanan PKK tehdidine karşı İran'la işbirliği çabalarını arttırmıştır. Türkiye, İran'ın nükleer silah geliştirmesine karşı çıkmakla birlikte kontrollü olarak nükleer enerji kullanımını onaylamakta, İran ise yavaş yavaş nükleer silah üretme kapasitesine yaklaşmakla birlikte hedefinin sadece enerji üretimi olduğunu belirtmektedir. İran nükleer silah geliştirirse, ABD ve AB mevcut durumda buna her ne kadar karşı çıksalar da, Nükleer İran'a müdahale etmeyi göze alamayacak ve İran'ı içsel farklılıklarını kullanarak ikna etmeyi deneyecektir. Türkiye ise bölgedeki üstünlüğünü kaybetmemek için nükleer silahını üretme yoluna gidecek veya düşük bir ihtimalle AB'nin nükleer şemsiyesi altına girmekle yetinecektir. Doğalgaz, Petrol gibi enerji kaynaklarının önemli bir kısmını elinde bulunduran İran bunu ihtiyacı olan AB ülkelerine pazarlamak için Türkiye üzerinden güzergâhlar kullanma yoluna gidecek ve uluslararası ortamda önemli bir değişiklik olmazsa ekonomik ilişkiler daha da gelişecektir.