Akciğer SBRT planlarında VMAT tekniği için hedef hacimlerde yoğunluk değeri tanımlama yöntemlerinin dozimetrik değerlendirmesi

Amaç: Bu çalışmada, VMAT tekniği kullanılarak yapılan akciğer SBRT planlarında, hedef hacimlerde yoğunluk değeri tanımlama yöntemlerinin, tedavi planlarının kalitesine ve dozimetrik doğruluğuna etkilerinin hareketli fantom ile incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Akdeniz Üniversitesi Radyasyon Onkolojisi Anabilim Dalı'nda, akciğer SBRT planlarında hedef hacimler için yoğunluk değeri tanımlama yöntemlerinin planların dozimetrik doğruluğuna etkisini araştırmak amacıyla, akciğer ve tümör doku yoğunluğuna eşdeğer materyaller kullanılarak solunum hareketini simüle edebilen bir fantom oluşturulmuştur. Bu fantomun 3 ve 4 boyutlu BT görüntülemesi yapılmış, BT görüntülerinde konturlamalar gerçekleştirilmiş ve hedef hacimler için farklı yoğunluk değeri tanımlama yöntemleri uygulanmıştır. Standart ve yoğunluk değeri tanımlanan görüntüler üzerinden VMAT tekniği ile tedavi planları hazırlanmıştır. Ayrıca, hareketli fantom ve radyokromik film kullanılarak ölçümler yapılmış ve bu ölçümlerin tedavi planları ile uyumu değerlendirilmiştir. Bulgular: Doz homojenliği açısından, PTVP yöntemi en düşük Dmax değeri ile hedef hacim içinde daha az sıcak nokta ve daha homojen bir doz dağılımı sağlamıştır. Plan verimliliğinde PTVP yöntemi, en düşük MU değerine ve ışınlama süresine sahip olarak öne çıkmıştır. Sabit film ile yapılan gama analizi sonuçlarına göre, 3 mm/%3 DD kriterinde tüm planlarda geçme oranı %94,4'ün üzerindedir. Hareketli film ölçümlerinden elde edilen profiller, elektron yoğunluğu tanımlanmayan Ave BT ve elektron yoğunluğu tanımlanan tüm yöntemlerde (ITVP, HP, PTVP) GTV'nin ölçülen dozunun hesaplanandan daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Sonuç: Bu tez çalışmasından elde edilen sonuçlar, VMAT tekniği kullanılarak yapılan akciğer SBRT planlarında, özellikle PTVP yoğunluk tanımlama yönteminin GTV yeterli doz alırken, sağlıklı akciğer ışınlamasında azalma sağlayabileceğini, tedavi planlarının kalitesini arttırabileceğini ve tedavi süresini kısaltabileceğini ortaya koymuştur.