Identities in flux: A cartography of feminist artistic practice in the Middle East

Bu tez, Sama Alshaibi, Nezaket Ekici, Mona Hatoum, Amal Kenawy, Shirin Neshat ve Lamia Joreige gibi altı Orta Doğulu kadın sanatçının işlerini yakından inceleyerek feminist çağdaş sanat pratiğindeki akışkan ve ilişkisel beden ve kimlik biçimlerini araştırıyor. Çalışmaları film, video, performans ve enstalasyon gibi farklı medyalar arasında gidip gelen bu disiplinlerarası kadın sanatçıların pratikleri, benlik/öteki, zihin/beden, doğa/kültür, Doğu/Batı ve insan/insan-olmayan gibi ikilemlerin arasındaki karmaşık ve dinamik etkileşim aracılığıyla kimliğin hareketli, değişken ve bağlantılı bir açıklamasını sunuyor. Bu kadın sanatçılar dişil varoluşun akışkan ve ikilemlerin ötesindeki biçimleriyle meşgul olduklarından, bu tez teorik kapsamı olarak Gilles Deleuze ve Felix Guattari'nin oluş ontolojisinin yanı sıra Rosi Braidotti, Elizabeth Grosz ve Stacy Alaimo'nun Deleuze'den etkilenmiş yeni materyalist ve feminist teorilerini odak noktasına alıyor. Oluş kavramının süreç odaklı ve ilişkisel söz dağarcığını Braidotti'nin "göçebelik", Grosz'un "bedensellik" ve Alaimo'nun "bedenötesi" kavramlarıyla iç içe geçiren bu çalışma, söz konusu Orta Doğulu sanatçıların kadın kimliğini içinde bulundukları coğrafyalar kapsamında nasıl da açık uçlu, devimsel ve muhtelif bir kavram olarak tasavvur ettiğini öne sürüyor. İrdelediği felsefi teorilerin kartografik potansiyelinden etkilenen bu tez, Orta Doğu'daki feminist çağdaş sanatın hem işlenebilir oluşunu hem de rizomatik bir şekilde birbirine bağlılığını göstermek için seçilen sanatsal külliyatın bir kartografisini sunarak sona eriyor.