Akut koroner sendromlu hastalarda yapılan radyal anjiyografide kullanılan kateter çeşitlerinin klinik sonuçlar üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, akut koroner sendromlu (AKS) hastalarda sağ transradyal anjiyografi sırasında kullanılan kateter çeşitlerinin klinik sonuçlar üzerine etkisini araştırmaktır. Tek guiding kateter tekniği ile standart kateter yöntemlerinin operasyonel verimlilik ve hasta güvenliği açısından farklılıklarını değerlendirmek hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: AKS tanısı almış ve sağ transradyal koroner anjiyografi ve perkütan koroner girişim (PKG) uygulanmış toplam 63 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar kullanılan kateter tipine göre tek kateter grubu ve standart kateter grubu olarak iki gruba ayrıldı. Standart grupta sorumlu olmayan damara tanısal kateterle görüntüleme yapıldı, ardından sorumlu lezyona guiding kateterle angaje olunarak işleme devam edilirken, tekli kateter grubunda 3.5 judkins left (JL) guiding kateter (Boston Scientific mach 1TM) ile hem diagnostik hem de girişimsel işlemler yapılmıştır. Her iki grup işlem süresi, floroskopi süresi, radyasyon dozu ve kullanılan kontrast madde miktarı açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Demografik Veriler: Gruplar arasında yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi (VKİ) açısından anlamlı fark yoktu (p>0,05). Floroskopi süresi tek kateter grubunda 11,1 dk (3,8- 18,8), standart kateter grubunda 12,9 dk (5,2-45,2) (p=0,003) olarak ölçüldü, radyasyon dozu tek kateter grubunda 76,1 Gy∙cm², standart kateter grubunda ise 125,4 Gy∙cm² (p=0,001) olarak saptandı. Toplam işlem süresi tek kateter grubunda 27,0 dk, standart kateter grubunda 36,0 dk (p=0,0001) iken kullanılan kontrast madde miktarında gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (104,1±25,5 ml vs. 112,1±19,2 ml; p=0,16). Sonuç: JL 3.5 guiding (Boston Scientific mach 1TM) kateter ile uygulanan tek kateter tekniğinin perkütan koroner girişimlerdeki etkinliği ve güvenilirliği değerlendirilmiştir. Bulgular tek kateter stratejisinin floroskopi süresi, radyasyon dozu ve toplam işlem süresini anlamlı düzeyde azalttığını göstermektedir. Kateter değişimlerinin ortadan kaldırılması, işlem verimliliğini artırırken vasküler komplikasyon riskini azaltmaktadır.