Margaret Atwood'un Damızlık Kızın Öyküsü adlı romanında alternatif iletişim yöntemlerinin direnişe etkisi

Bu tezin amacı Margaret Atwood'un Damızlık Kızın Öyküsü adlı romanında baskıcı rejim ve baskıya uğrayanlar arasındaki güç dinamiklerine alternatif iletişim yöntemlerinin etkilerini anlamaya çalışmaktır. Bu çerçevede, bu tez rejimin sessizleştirme yöntemlerine rağmen anlatıcının bireyselliğini koruma yollarını analiz eder, yeraltı örgütlenmesinin aktif direniş taktiklerini inceler. "Red Center"larda, üreme kapasitelerine, bedensel hareketlerine ve günlük olarak kullandıkları dile kurallar getiren, rejimin ürettiği mitolojilerle "Handmaid"lerin beyinleri yıkansa da bu çalışma baskıya karşı direnişin, söylenti, dedikodu ve vücut dili gibi sosyal değişimde bir rolü olabilecek "önemsiz söylem"lerde canlı tutulduğunu gösterir. Yeraltı örgütlenmesi ise Gilead'ın sınırları dışına taşan ve bir sonraki nesile ulaşan sessiz bir isyan olarak yorumlanabilecek "networking" ve "grapevine" gibi yöntemlerle etkin bir direniş sürdürmektedir. Bu çalışma, "ütopik umut" kavramı üzerine yürüttüğü tartışmayla, rejimin devrilme ihtimaline de değinir. "Susturulan grup"un alternatif iletişim yöntemleri ve sürdürdüğü dayanışma hem bireysel hem kolektif direniş için önemlidir ve dini açıdan dogmatik, ataerkil Gilead yönetiminin karanlığından kurtulma umudunu artırmaktadır.