The United States' nuclear non-proliferation failure in the 1970s: The cases of India and Pakistan

1970'li yıllarda ABD devleti nükleer yayılımın tehlikelerine karşı oldukça temkinli olmaya başladı. İyi işleyen ve uluslararası yayılmanın önlenmesine karşı bir rejimin yokluğu, ABD'nin etkisi dışında olan birçok milletin nükleer silahlara erişebileceği bir dünyaya olan korkularını şiddetlendirdi. Bu tezde, iki Güney Asya milleti olan Hindistan ve Pakistan örnekleri araştırılmaktadır. Hindistan'ın 1974 yılındaki barışçıl nükleer patlaması, kısmen ABD'nin yayılmanın önlenmesine verdiği düşük önceliğin bir sonucuydu. Bu ABD'yi ve tüm dünyayı şaşırttı ve Hindistan'ın nükleer güçler arasında yer alması, ABD'nin nükleer yayılımın önlenmesine karşı bir planı yeniden düşünmesine yol açtı. Hindistan'ın 1974 yılındaki patlaması ayrıca Pakistan'ın nükleer silahlar programının hızlanmasına zemin hazırladı. Pakistan'ın nükleer planı, Hindistan'dan deneyimlediği var olan tehdit ve nükleer şantaj olasılığından şekillenmişti. ABD'den güvenliği güvence altına almak için birçok başarısız denemeden sonra, Pakistan uluslararası yayılımın önlenmesine karşı rejimi Hindistan ile eşitliğini korumaya çalışmak için hiçe saydı. ABD devletinin Pakistan'ın güvenliğine yönelik kendini tamamen adamaması kararı, Pakistan'a güvenilmez bir müttefik olarak görünerek yayılımın önlenmesinde kapsamlı amaçlarını baltalamasıyla sonuçlandı.