Ana bilim dalımızda yapılan 1000 histeroskopik olgunun retrospektif analizi

Amaç: Belli bir dönem aralığında farklı şikayetlerle jinekoloji polikliniğimize başvurarak tanısal ve/veya operatif histeroskopi yapılan hastaları geriye yönelik olarak inceleyerek, demografik verilerini, histeroskopi endikasyonlarını, uygulanan histeroskopi prosedürlerini, işlem sürelerini, uygulanan anestezi prosedürlerini, kullanılan distansiyon ortamı tiplerini, yapılan histeroskopik prosedüre bağlı gelişen komplikasyon oranlarını, histeroskopiye ek operasyon/işlem gereksinimlerini, intraoperatif histeroskopik tanıları ve histopatalojik tanıları analiz etmek ve mevcut literatür eşliğinde histeroskopinin güvenilirliğini ve tanısal doğruluğunu bu sonuçlar ışığında değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: Retroskpektif yürütülen bu çalışma, Ocak 2020 ve Eylül 2022 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı'nda tanısal veya operatif amaçlı histeroskopi yapılan 1016 hastanın klinikopatolojik verileri kullanılarak yürütüldü. Kliniğimize başvuran 18-80 yaş arası reprodüktif, perimenopozal ve postmenopozal hastalar dahil edildi. Hastaların demografik verileri (yaş, vücut kitle indeksi), sigara kullanımı, sistemik ek hastalıklar, preoperatif tanı, prosedür türü (tanısal / operatif histeroskopi), operatif histeroskopi yapılanlarda operasyonun detayı, kullanılan anestezi tipi, operasyona bağlı gelişen komplikasyonlar (kanama, rüptür vb.), prosedürün süresi, prosedür esnasında kullanılan distansiyon ortamı çeşidi, histeroskopiye ek bir işlem yapılıp yapılmadığı, histeroskopik tanı ve histopatolojik tanı sonuçları tespit edilerek kayıt altına alındı. Elde edilen verilerin analizi ve istatiksel olarak değerlendirilmesinde SPSS 11.5 programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya toplamda 1016 hasta dahil edildi. Dahil edilen hastaların yaş ortalaması 39,84 ± 10,88 (min-maks 19-78) yıl, VKİ ortalamaları 26,97 ± 5,42 kg/m2 olarak hesaplandı. Bunların 49 (%4,8) tanesine tanısal 967 (%95,2) tanesi de operatif histeroskopik prosedür uygulanmıştır. Tanısal histeroskopilerde en sık endikasyon primer infertilite (n=14, %28,57) iken operatif histeroskopilerde en sık endikasyon endometriyal polip (n=273, %28,23) olarak izlenmiştir. Operatif histeroskopi gerçekleştirilen 967 hasta içinde en sık uygulanan prosedür polipektomi (n=335, %34,64) iken bunu sırasıyla septum rezeksiyonu ve kavite optimizasyonu (n=145, %14,99) izlemiştir. Toplamda 14 (%1,4) hastada komplikasyon gelişmiştir. Hastaların 4'ünde (%0,39) uterin perforasyon, 4'ünde (%0,39) kanama, 2'sinde (%0,19) aşırı sıvı yüklenmesi, 2'sinde (%0,19) servikal laserasyon ve 2'sinde (%0,19) postoperatif enfeksiyon meydana gelmiştir. Histeroskopik tanılar içinde en sık olarak polip (n= 347, %34,05) tanısı konmuştur. Bunu sırasıyla uterin septum (n=194, %19,09), miyoma uteri (n=99, %9,74) izlemiştir. Histopatolojik olarak incelendiğinde ise yine en sık endometriyal polip (n=366, %36,02) tanısı konmuştur. Bunu sırasıyla leiomiyom (n=96, %9,44) ve kronik endometrit (n=44, %4,33) izlemiştir. Toplamda 651 (%64,1) hastanın histopatolojik sonuçları benign patolojiler olarak sonuçlanırken, 10 (%0,98) hastanın endometriyal intraepitalyal neoplazi (EİN), 3 (%0,29) hastanın endometiroid tip endometriyum kanseri, 1 (%0,098) hastanın nöroendokrin karsinom olarak sonuçlanmıştır. Çalışmamızda histeroskopik sonuçlar histopatolojik sonuçlar ile karşılaştırılmış ve poliplerde yöntemin %79,8 duyarlılık ve %91,7 seçicilik ile doğru sonuç gösterdiği belirlenmişken miyomlarda ise %87,5 duyarlılık ve %98,4 seçicilik ile doğru sonuç gösterdiği belirlenmiştir. Polip için histeroskopinin pozitif prediktif oranı %84,4, negatif prediktif oranı %89,0 bulunmuştur. Miyom için ise pozitif prediktif oranı %84,8, negatif prediktif oranı %98,7 bulunmuştur. Histeroskopinin polip ve miyom için doğruluk oranlarına bakıldığında da sırasıyla %87,0 ve %97,0 bulunmuştur. Endometriyal polip ve miyom için histeroskopi sonucu ile histopatolojik çalışmaya gönderilen materyal sonucu arasındaki korelasyona bakıldığında anlamlı uyumluluk bulunmuştur. Polip için p değeri <0,001; korelasyon katsayısı 0,72 gösterilmiştir. Miyom için de p değeri <0,001; korelasyon katsayısı 0,84 gösterilmiştir. Sonuç: Histeroskopi, çalışmamızda da tespit ettiğimiz gibi yüksek seçicilik ve doğruluk oranları ile, minimal invaziv bir yöntem olması, güvenilirliği yüksek ve komplikasyon oranı düşük bir tanı ve tedavi yöntemi olması nedeni ile anormal uterin kanama, infertilite ve uterin boşluğu ilgilendiren diğer hastalıklar için tanıda ve tedavide birinci basamak araştırma yöntemi olarak kullanılmaktadır ve uzun bir süre kullanılmaya devam edecektir.