Anadolu Medeniyetleri Müzesinde bulunan Eski Tunç Çağı ağırşak ve ağırlıkları

Bir tür el sanatı olarak tanımlanan "Tekstilcilik" en eski teknolojik sistemlerden birini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın ilk bölümde tekstilciliğin kökenine değinilmekte olup, tekstillerin üretiminde kullanılan hammaddeler ve işleme yöntemleri incelenmiştir. İkinci bölümde tekstilcilikte kullanılan en eski aletler olan iğ ve ağırşaklar ile birlikte dokuma tezgâhları ve tezgâh ağırlıkları değerlendirilmiştir. Yine aynı bölümde ilk tekstil örnekleri ile insanın sosyal varlık olarak toplumsal etkileşimlerinde elbisenin önemine değinilmiştir. Eski Tunç Çağına tarihlenen yerleşim yerlerinde Anadolu'nun diğer bölgelerinde olduğu gibi Ankara ve çevresinde yapılan kazılarda da çok sayıda dokuma aleti ele geçmiştir. Bu çalışmanın devam eden bölümünde dokuma aletleri olan ağırşak ve tezgâh ağırlıklarının Ankara ve çevresinde ele geçtiği kazılar olan Ahlatlıbel, Eti Yokuşu, Karaoğlan, Bitik, Polatlı Höyük, Ilıca Höyük, Karayavşan, Çayyolu Höyük ve Çömlek Tepe buluntu yerleri ele alınmakta ve çevre yerleşimlerle ilişkileri karşılaştırmalı olarak sunulmaktadır. Son bölümde ise Ankara Bölgesine özgü ağırşaklar ve tezgâh ağırlıkları tip, yapım tekniği ve bezemeleri açısından değerlendirilmiştir. Ankara il sınırları içinde geçmişte yürütülen 9 merkezin Eski Tunç Çağı tabakalarına ait toplam 331 adet ağırşak değerlendirilmiştir. 9 ana grup 21 alt grup belirlenmiştir. Az sayıda taş ve çoğunlukla pişmiş toprak örneklerin oluşturduğu ağırşakların 134 adedi bezemesiz ve 197 adedi bezemelidir. Geometrik ve bitkisel motiflerden oluşan 70 farklı bezeme çeşidi tespit edilmiştir. 5 ana grupta incelenen az sayıda taş ve çoğunlukla pişmiş toprak örneklerin oluşturduğu tezgâh ağırlıklarından ise 35 buluntu değerlendirilmiştir. Anahtar Sözcükler Tekstil, Ağırşak, Dokuma Tezgâhı, Tezgâh Ağırlığı, Eski Tunç Çağı.