Anestezik etkili bazı ilaçların insan hücrelerindeki genotoksik aktivitesinin in vitro sitogenetik yöntemlerle araştırılması

Genotoksisite, genlerin toksik ajanlar ile etkileşmesi sonucu hücrelerin genetik materyalinde hasar meydana gelmesidir. Bu hasar, DNA zincirinde kırılmalara, mutasyonlara ve kromozomal anormalliklere yol açabilir, bu da hücresel işlevlerin bozulmasına ve hastalık riskinin artmasına neden olabilir. Bu tez çalışmasında klinikte yaygın olarak kullanılan ve benzodiazepin sınıfına ait Midazolam (100, 200, 300, 400 μg/mL) ile bir opioid olan Meperidin Hidroklorür'ün (250, 500, 750, 1000 μg/mL) çeşitli dozlarda insan lenfosit hücrelerinde oluşturduğu DNA hasarı değerlendirilmiştir. Araştırma yöntemi olarak klastojenik etkilerinin belirlenmesi için Sitokinez Bloklanmış Mikronükleus testi (CBMN), genetik kodun bulunduğu DNA'da oluşturduğu hasarın ve iplik kırılmalarının belirlenmesi için ise Comet testi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular kapsamında her iki etken madde için doz bağımlı olarak mikronükleus oluşumunun ve DNA hasarının arttığı gözlenmiş ve yüksek dozlarda anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Midazolam'ın Meperidin HCl'den daha belirgin DNA hasarına yol açtığı ve genotoksik etkisinin bulunduğu belirlenmiştir. Özetle, bu araştırma, Midazolam ve Meperidin HCl'in sağlıklı insan lenfositleri üzerinde sitotoksik, sitostatik ve genotoksik etkiler gösterebileceğini, bu etkilerin şiddetinin maruz kalınan konsantrasyona bağlı olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçların sonraki çalışmalar ile desteklenmesi önerilmektedir.