Travma ile çalışan psikoterapistlerin öfke deneyimleri

Bireysel psikoterapi uygulamaları kendilerine temel olarak iki kişinin dinamiğini alır. Bu temel içerisinde psikolojik ve bazen oldukça duygusal etkileşimler yaşanır. Tıpkı diğer duygular gibi, öfke de terapötik ilişki içerisinde gözlemlenebilir. Fakat, doğal insan etkileşimlerinin aksine, psikoterapide terapistler öfkelerinin yansımalarını kısıtlamak ve profesyonel bir seviyede tutmakla yükümlüdürler. Bu durum, terapistler için yaşadıkları doğal duygusal tepkiler ile bir ruh sağlığı çalışanı olma rolleri arasında bir çatışma içerir. Özellikle travma ile çalışırken, psikoterapistlerin öfke deneyimleri daha da zorlayıcı olabilir ve baş edilmezse terapi sonucunu negatif olarak etkileyebilir. Şimdiye kadar klinik literatürde, travma terapistlerinin terapi sırasındaki öfke deneyimleriyle ilgili sınırlı sayıda araştırma bulunmaktadır. Bu tez çalışmasında, röportaj yaparak yedi deneyimli klinik psikologtan çalışmaları sırasındaki duygusal yaşantıları ile ilgili niteliksel data toplanmıştır. Tüm katılımcılar travma deneyimli danışanlara açık psikolojik destek merkezleriyle bağlantılı olarak çalışmaktaydı. Toplanan data Interpratative Phenomenological Analysis (IPA) aracılığı ile incelenmiştir. Terapistlerin öfkesiyle ilgili gözlemlenen temalar ana olarak üç nesneye yönelmektedir: faillere, danışanlara, ve terapistlerin kendilerine. Ayrıca katılımcıların seanslardaki öfkeyi işleme yolları, öfkenin kime ait olduğuna göre analiz edilmiştir. Bunlara ek olarak diğer temalar terapistlerin öfkeyle ilişkili hislerini ve terapistlerin seans sonrası öfkeyi ele almakta kullandıkları destek biçimlerini içermektedir.