Angiotensin 1-7, alamandin, MRİ levels in systemic sclerosis and primary raynaud syndrome

Bu çalışmanın amacı sistemik skleroz (SSk) ve primer Raynaud fenomeni (RF) hastalarında Raynaud Durum Skoru günlüğü (RDS) ile hastalık şiddetini ölçerek serum Anjiotensin 1-7, Alamandin ve MrgD düzeylerini sağlıklı kontrol grubu bireylerle karşılaştırıp SSk ve Primer RF'de bu moleküllerin klinik önemlerini belirlemektir. Çalışmaya ACR/EULAR 2013 sınıflama kriterlerine göre tanı almış 30 SSk tanılı hasta, İnternational Consensus kriterlerine göre tanı almış 30 primer Raynaud tanılı hasta ve 30 sağlıklı kontrol grubu alınarak karşılaştırılmıştır. Hastalık şiddetini ve aktivitesini değerlendirmek için hastalık aktivite skoru RDS hesaplandı. Serum Anjiotensin 1-7, Alamandin ve MrgD düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçüldü. SSk, Primer RF tanılı hastalar ve kontrol grubunda serum Anjiotensin 1-7 düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0.129). SSk, Primer RF ve sağlıklı kontrol grubundan elde edilen Alamandin düzeyleri istatistiksel farklılık göstermemektedir (p=0.075). Elde edilen serum MrgD düzeyleri SSk, Primer RF ve sağlıklı kontrol grupları arasında istatistiksel olarak farklılık göstermektedir (p=0.002). SSk MrgD düzeyi, RF ve sağlıklı kontrol grubu bireylerden farklılık göstermektedir (p=0.002). SSk'de RDS ortalama değeri Primer RF'den yüksek olarak saptanmıştır (p<0.001). RDS ile Anjiotensin 1-7, Alamandin, MrgD arasındaki ilişki incelendiğinde elde edilen veriler istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Bu nedenle vazokonstriktör etkili Anjiotensin 1-7, Alamandin ve MrgD düzeylerinin RF ve patogenezini açıklamaya yol gösterebilecek parametreler olabileceğini düşünmekteyiz. Ancak bu bulguları doğrulamak için katılımcı sayısının fazla olduğu, coğrafi olarak daha geniş bir alanda daha kapsamlı çalışmalar yapılması gereklidir. Anahtar Kelimeler: Sistemik Skleroz, Primer Raynaud, Anjiotensin 1-7, Alamandin, MrgD