Comparison of high cultural capital and low cultural capital pictorial household artwork consumers in the upper middle class in Ankara

Bu araştırmanın amacı, Ankara / Türkiye'deki üst orta sınıftaki yüksek kültür sermayeli ve düşük kültürel sermayeli tüketiciler arasında eve ait resimsel sanat ürünleri tüketiminden çıkarılan anlamların farklılıklarını anlamaktır. Bu çalışmada Pierre Bourdieu'nun ayrım teorisini tüketicilerin eve ait resimsel sanat ürünleri beğenileri üzerinden sosyal statülerini anlamak için kullandım. Postmodern dönemde, nesneleşmiş kültür sermaye olarak yüksek sanatların, Ankara/Türkiye'deki üst orta sınıf sanat eseri tüketicileri arasında statü göstergesi olarak önemini yitirip yitirmediğini anlamaya çalıştım. Katılımcı olmayan gözlem, derinlemesine görüşme, kendi kendine ortaya çıkarma ve ikincil veri toplama gibi nitel araştırma yöntemlerini kullandım. Bulgular, katılımcıların estetik yargılarının kültürel sermayelerine göre farklılık gösterdiğini ortaya koydu. Bu nedenle, sanat eseri tüketicilerinin bazı sosyal grupları için, yüksek sanatlar hâlâ nesneleşmiş kültürel sermayeyi ifade etmektedir. Düşük kültürel sermayeli sanat eseri tüketicileri güzelliğe, görsel içeriğe ve sanat eserine olan duygusal tepkilerine değer verirken, yüksek kültür sermayeli sanat eseri tüketicileri, sanat eserlerinin sanatsal niteliklerine ve sanat eserlerinin sağladığı entelektüel sorgulamaya odaklanır. Düşük kültürel sermayeli sanat eseri tüketicilerinin estetik vizyonu, kültürel sermaye gerektirmeyen popüler estetik vizyonla paraleldir. Oysa yüksek kültürel sermayeli sanat eseri tüketicileri, yüksek sanatlara hem modernist hem de postmodernist estetik yaklaşımlar geliştirir. Popüler estetik vizyonların aksine, modernist ve postmodernist estetik yaklaşımların gelişimi kültürel sermaye gerektirir.