Ankara'da yaşayan Suriyeli ve Iraklıların temel eğitim hizmetlerine erişimlerinin karşılaştırmalı analizi

Göç ve zorunlu göç kapsamında, Uluslararası Koruma ve Geçici Koruma statüsü altında yer alan Iraklı ve Suriyeli mültecilerin, son yıllarda, ülkelerinde tırmanın iç savaş, güvenlik sorunsalı, temel insani yaşam standartlarının eksikliği ve istikrarsızlık ile beraber, Türkiye de nüfuslarının artış göstermesi sonucunda, kamu hizmetlerine erişim ve özelinde de eğitime erişim dikkat çeken konular olarak baş göstermiştir. Suriye'de iç savaşın patlak vermesinden bu yana, Suriye'ye komşu olan devletler büyük bir mülteci akını ile karşı karşıya kalmıştır. Acil insani ihtiyaçların karşılanmasının yanı sıra, Suriyeli mültecilerin, eğitim hizmetlerine kolay ve eşit erişiminin sağlanması, Türkiye'deki yeni hayata tam uyum sürecinde oldukça önemlidir. Türkiye, sınırları içerisinde ve diğer çeşitli bölgelerdeki geçici barınma merkezlerinde yaklaşık dört milyon kişiye insani yardım sağlamaktadır. Suriye krizinden ziyade, Türkiye'de Iraklıların nüfusunun da azımsanmayacak noktada olmakla beraber, son yıllarda Irak'ta yaşanan istikrarsızlık ve çatışmalı ortamdan dolayı, binlerce kişi Türkiye'ye zorunlu göç etmek durumunda kalmıştır. Iraklı mültecilerin de, eğitime erişim noktasında önemli adımların atılması bireyin kendisi ve ülkelerin geleceği acısından önem arz etmektedir. Öte yandan, mülteci topluluğundaki çocuk oranının dağılımı dikkate alındığında, net bir şekilde beliren bir gerçek var ki, kayıp nesil (lost generation) olma riski altında bulunan çocuklara yönelik hizmetlerin hala tatmin edici cevapları olmayan güncel bir soru oluşturmasıdır. Bu bağlamda çalışmada, Ankara'daki özellikle Altındağ ve Mamak ilçelerinde ikamet eden Suriyeli ve Iraklı yabancılara yönelik eğitim olanakları tartışılmaktadır. Karşılaştırmalı bir içerik yapısına sahip olan çalışma, eğitim olanaklarına odaklanmakta ve Suriyeli ve Iraklı mültecilerin eğitim hizmetlerine erişimindeki mevcut engelleri incelemektedir. Kırılganlık oranının yüksek olduğu bağımlı bir sosyal aktör olarak, çocukların hassasiyet pozisyonu, gerekli ölçüde dikkate alınmamasına rağmen, özellikle çocuklara odaklanan alan, son zamanlarda önemli miktarda dikkatin konusunu oluşturabilmiştir. Böylesi bir ince dikkatin devamlılığını sağlamak adına, bu çalışma eğitime erişim konusundaki yapısal engeller veya teknik altyapı eksiklikleri ile birlikte kriz durumunda toplumun gösterdiği negatif hayatta kalma stratejilere odaklanmaktadır. Engellerin ve eksikliklerin niteliksel ve niceliksel araştırılıp incelenmesiyle beraber, ortaya çıkan sorunsala karşın çözüm önerileri de karşılaştırmalı olarak sunulması hedefler arasında yer almaktadır.