Anlamsal görecelilikten gerçeğin göreceliliğine

Bu tez, gerçeğin göreceli olduğu fikrinin bir savunusudur. Savunuya, ilk olarak, anlamsal görecelilik tezi ile başlıyorum. Daha sonra, anlamsal göreceliliğin gerçeğin göreceliliğini ima ettiğini gösteriyorum. Anlamsal göreceliliğin savunusu için,W.V. O. Quine ve Ludwig Wittgenstein'ın belirli uslamlamalarının etkisi altında, kişisel kimilik tartışmalarıyla ilgili iki örnekten yararlanıyorum. Bunlardan ilki kürtaj, ikincisi beyin nakli ile ilgili. Bir sonraki bölümde, eğer anlam göreceli ise, gerçeğe erişimimiz dille olduğu için gerçeğin de göreceli olduğunu iddia ediyorum. Kendi iddiamı savunduktan sonra, iki olası itirazı değerlendiriyorum. Bunlardan ilki David Lewis'in itirazıdır. Lewis, dünyanın doğal yapısından dolayı bazı nesnelerin (nesne kümelerinin) gönderim yapılmaya daha fazla eğilimli olduğunu iddia eder. Dolayısıyla, anlamsal görecelilik tezine karşı çıkar. İkinci itiraz, göreceliliğin, kendisini de görecelileştireceği için, kendi kendini çürüten bir tez olduğu iddiasıdır. Her iki itirazı da cevaplandıracağım.