19. ve 20.yy. başlarında hayvan hakları hareketi ve romanlarında antropomorfizm

Elizabeth Phelps ve Anna Sewell hayvanları edebiyatın konusu yaparak okuyucularına farklı bir bakış acısı getirmek istemişlerdir ve de başarmışlar. Anna Sewell'in yazdığı Black Beauty (Siyah Güzellik) okuyucusuna, bir atın otobiyografik yolculuğunu ve bu yolculukta insan ırkı tarafından uğradığı farklı türdeki şiddeti ve yine insan ırkından aldığı sevgiyi kendi Beauty'nin kendi ağzından direk aktarıldığı antropomorfik bir kitaptır. Sewell baş karakter olarak bir atı seçer, çünkü 19yy'da hayvanların nasıl zulme uğradığına yakinen şahit olmuş bir yazardır. Küçükken yaralanıp, yürüme kabiliyetinin azalması da onu atlara daha yakın kılmış, ulaşımını atlarla sağlayarak, hem onlara sempati duymuş hem de böyle bir sempati duygusunu çocuklara aktarmak istemiş, bu yüzden Beauty aslında çocuklar için yazdığı bir kitap olsada, kitap yetişkinlerin beğenisi kazanmış ve bugün çok satanlar olarak yerini çoktan aldı. Günümüz de hayvanlara yapılan zulüm kurumlarla ve bazı hayvan sahipleri ile sınırlı değil. Bilim dünyası geçmişten, günümüze hala hayvan deneylerine devam etmektedir. Elizabeth Phelps romanı Trixy, A Novel (Trixy, Bir Roman) hayvan deneylerinin yapıldığı yasal olmayan bir lâboratuvarı ve deney hayvanlarını ele alır. Baş kahramanları Trixy ve Caro kaçırılır ve deney hayvanı olarak satılır. Caro'nun sahibi Miriam laboratuvara ve orada doktor olan evlenmek istediği sevgilisine dava açar. Elizabeth sevginin her boyutunu okuyucuya aktarır. Hangi sevgi gerçek olmalı? Kitapta hayvan aşkı, insan aşkı, doktor ve meslek aşkını birbiriyle kesişen yollara çıkar. Okuyucu bu sevgi üçgeninde hayvan hakları için aşkından bile vazgeçen bir kadının savaşını okur. Her iki kitapta çağının ötesine geçip, günümüzü etkilemeyi başarmışlar. Hala bile kaçak hayvan deneyleri devam etmekte, hayvana yapılan işkence her toplumda görülmektedir. Ne yazık ki çıkan yasalar ve kurumlaşan kurumlar bu zulmü durdurmaya yetmemektedir.