Anti -tnf tedavi öncesinde tüberküloz ve hepatit B serolojisitarama oranlarının değerlendirilmesi

Giriş: Son kılavuzlarda ve konsensus raporlarında romatolojik ve inflamatuar barsak hastalığı nedeni ile anti-TNF tedavi alan hastalarda, hekimlerin tedavi öncesi Hepatit B virüsü (HBV) ve latent tübeküloz serolojisinin değerlendirilmesi önerilmektedir. Bu çalışmamızın amacı kılavuzlara rağmen anti-TNF tedavi öncesi Hepatit B virüsü (HBV) ve latent tüberküloz serolojisinin hangi oranda tarandığı ve reaktivasyon oranını göstermektir. Material ve Metot: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Turgut Özal Tıp Merkezi Romatoloji ve Gastroenteroloji Bölümlerinde anti-TNF tedavisi alan 291 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Anti-TNF tedavi öncesinde 291 hastanın 217'si (%74) HBV açısından taranmıştı. Bu hastalardan 65'inde (%22) anti-TNF tedavi öncesi sadece HBsAg çalışılmışken, 152 (%52) hastada HBsAg ve anti-HBc birlikte taranmıştır. Hastaların 74'ünün (%26) ise HBV açısından taranmadığı saptanmıştı. HBsAg ve anti-HBc birlikte taranan hastaların 3'ü HBsAg pozitif, 32'si HBsAg negatif, anti-HBs ve anti-HBc IgG pozitif, 9'u izole anti-HBc IgG pozitif, 108'i HBsAg negatif, anti-HBc IgG negatif olarak saptanmıştı. Sadece HBsAg bakılan hastanın 64'ü HBsAg negatif 1'i pozitifti. Hastaların dosyası retrospektif olarak incelenmiş olup HBV taranan hiçbir hastanın takibinde reaktivasyon gelişmemişti. Anti-TNF tedavi öncesinde tüm olguların PPD'leri yapılmış olup hastaların PPD incelemeleri sonucunda, 0-5 mm arasında olan hasta sayısı 128 (%44), 5 ile 10 mm arasında olan hasta sayısı 119 (%40.9) ,10 mm üzeri olan hastasayısı 44 (%15.1) idi. PPD incelemeleri, 0-5 mm arasında olan 128 hastanın 33'üne, 5 ile 10 mm arasında olan 119 hastanın 7'sine, 10 mm üzeri olan 44 hastanın 3'üne IGST bakılmış, 38 (%13) hastada IGST negatif, 5 (%1.7) hastada ise pozitif olarak sonuçlanmıştı. PPD 5 mm ve üstü ya da IGST pozitif hastalara INH profilaksi tedavisi verilmişti. Takip edilen hastaların 2'sinde (%0.68) anti-TNF tedavisi başlandıktan sonra 13. ve 14. aylarda tüberküloz tanısı konulmuş olup, bu hastalardan biri tüberküloz peritonit diğeri ise tüberküloz plörezi tanısı almıştı. Sonuç: Anti-TNF tedavisi alan hastalarda HBV serolojisi ideal taranma oranları, literatür ile uyumlu olarak düşük saptandı. Aynı hasta grubunda latent tübeküloz taranma oranları literatür ile karşılaştırıldığında ideal sınırlar içerisindedir. Anti-TNF öncesinde HBsAg pozitif 2 hastanın ve HBsAg negatif ve anti-HBc IgG pozitif 41 hastanın hiçbirine profilaktik antiviral tedavi verilmemiş olup, bu hastalarda HBV reaktivasyon görülmemiştir. Anti-TNF öncesinde HBV reaktivasyon risk grubu; HBsAg pozitif hastada orta ve HBsAg negatif ve anti-HBc IgG pozitif hastalarda çok düşük risk grubunda olup bizim çalışmamızın sonucu da literatür ile uyumludur. Çalışmamızda kontrol grubu olmaması nedeniyle anti-TNF ajanı kullanmayan bireyler ve anti-TNF ajanları kullananlar arasında LTBE risk farkı adına bir bulgu saptanamamıştır. Anahtar Kelimeler: Anti-TNF İlaçlar, Hepatit B Reaktivasyon, Latent Tüberküloz Enfeksiyonu, İmmünsüpresif Tedavi.