Klinik örneklerden izole edilen Pseudomonas aeruginosa izolatlarında antibiyotik direnç profilleri, biyofilm oluşumu ve biyofilm ile ilişkili genlerin (pelA, pslD ve algD) varlığınındeğerlendirilmesi

Pseudomonas aeruginosa, bağışıklık sistemi zayıflamış kişilerde ağırlıklı olarak nozokomiyal enfeksiyonlar oluşturduğu için fırsatçı bir patojen olarak tanımlanır. P. aeruginosa patogenezi ile ilgili mevcut bilgiler öncelikle klinik izolatların çalışmasından elde edilmiştir. Mevcut çalışmada Bağdat hastanelerinin çeşitli yerlerinden elde edilen ve üç gruba ayrılan toplam 100 örnek vardı: yanıklardan klinik izolatlar (40), yaralardan örnekler (40) ve balgamdan (30). Bu örnekler Ekim 2021'den Nisan 2022'ye kadar toplandı: Bu örneklerden yirmi P. aeruginosa izolatı bulunmuş ve spesifik ve farklı ortamlarla kültürlenmiş, kültür koşulları, biyokimyasal analizler ve VİTEK-2 kompakt sistemi kullanılarak bakteriler tanımlanmıştır. Tüm bakteri izolatları için antibiyotik duyarlılık testi minimum inhibitör konsantrasyona (MICs) göre geçerlidir. Maksimum direnç seviyesinin Tigesikline (8) ve ardından Sefazolin (64) karşı olduğu gösterilmiştir. Yüksek duyarlılık ise Siprofloksasin (0.25), sonra sırasıyla Levofloksasin (0.5) ve Gentamisin (1), sefepim (1), Ceftazidime (2), İmipenem (2), Amikasin (2) ve Piperasilin/Tazobactum'da (8) izlenmiştir. Mikro titrasyon plakası tekniği kullanılarak biyofilm oluşumu tespit edildi, suşların çoğunluğu (%50) orta derecede biyofilmler üretti, %35'i güçlü biyofilmler üretti ve %15'i zayıf biyofilmler üretti. Virülans genleri anlamında 20 izolatta üç gen saptandı. 17 izolatta (%85) algD geni, 17 izolatta (%85) pelA ve 15 izolatta (%75) pslD saptandı. algD, pslD ve pelA genleri virülans faktörleri olarak seçildi, ki bu biyofilm gelişiminin fenotipik paterninden sorumlu olan genotipik algD / pslD / pelA paternidir. Çeşitli kaynaklardan biyofilm oluşturan izolatlar arasında genotipik örüntü baskınlığında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar vardı. Ki-kare analizi kullanılarak biyofilm oluşturma kabiliyeti ile genetik örüntü arasında çok anlamlı bir ilişki bulundu (p değeri 0.764). Bu çalışmada biyofilm üretimi ile biyofilm ile ilişkili genlerin (algD, pelA, pslD) ekspresyonu arasındaki ilişkiyi araştırdık ve izole edilen P. aeruginosa klinik örneklerinde antibiyotik direnç profillerinin analizini yaptık. Anahtar Kelimeler: Biyofilm oluşumu; Pseudomonas aeruginosa ; pelA; Polisakkarit