Sorcery trials of antioch: Illicit divination and the response of the emperor

Yıl 371'de bir grup, İmparator Valens'ten sonra tahta kimin geçeceğini öğrenmek istedi. Bu bilgiyi elde etmek için, gizli bir kehanet ritüeli düzenlediler. Bu zamanda kamu önündeki kehanetler hala yasalken, gizli kehanetler kanun yoluyla yasaklanmış, sadece yasadışı büyü kullanımı olarak değil aynı zamanda vatan hainliği olarak da kabul edilmişti. Bu olay Antakya'da geniş çaplı büyücülük davalarını tetikledi. Toplumun bütün sınıflarından birçok kişi ya direkt olarak bu ritüele iştirak etmekle ya da bununla ilişkisi olmayan büyü yapma suçlarıyla itham edildi. Cezalandırmalar ağır görünüyordu. Suçlananların çoğu idam edildi ya da sürgüne gönderildi. Bu konuyla ilgili başka Bizans kaynakları olmasına rağmen, bu olayı en detaylı olarak anlatan Ammianus Marcellinus'tur. Bu tez, Antakya davalarına yol açan koşulları ve bu süreci ortaya çıkaran mekanizmaları anlamayı ve bu olayın daha geç tarihli kaynaklarda nasıl kaydedildiğini ve yorumlandığını araştırmayı amaçlar. Bu amaçla, Ammianus'un olaya dair açıklamalarını aynı zamana ait kanunları ve dini gelişmeleri baz alarak değerlendireceğim. Bu analizden elde edilen bilgi, olayın daha iyi değerlendirilebilmesi ve daha sonraki tarihçilerin büyü ve kehanete karşı tutumlarının anlaşılabilmesi için diğer tarihi kaynaklardaki bilgilerle birleştirilecek ve karşılaştırılacaktır.