Arapça öğretiminde sanal gerçeklik uygulamasının öğrenci tutumuna etkisi ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi

Günümüzde Arapça öğretiminde, geleneksel yöntemlerin benimsenmesi sonucu, öğrenci motivasyonunun düşük olması, konuşma pratiği eksikliği ve öğrenme sürecinin etkinliğini artırmaya yönelik yenilikçi yöntemlerin sınırlı kullanımı gibi bazı problemlerle karşı karşıya kalınmıştır. Bu bağlamda çalışmada; öğrencilerin dinleme, konuşma ve etkileşim becerilerini geliştiren, gerçek yaşam senaryolarında aktif dil pratiği yapmalarına olanak sağlayan sanal gerçeklik uygulaması kullanılmıştır. Çalışmada, hazırlık sınıfı Arapça dersinde kullanılan sanal gerçeklik uygulamasının öğrenci tutumuna etkisinin belirlenmesi ve uygulamaya ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2024-2025 eğitim öğretim yılında Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Arapça hazırlık sınıfında öğrenim gören 20 öğrenci oluşturmuştur. Yöntem olarak karma yöntem benimsenmiştir. Nicel verilerin toplanmasında "Arapça Dersine Karşı Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Nitel verilerin elde edilmesinde "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu" kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde "SPSS 22" programı tercih edilmiştir. Nitel verilerin analizinde ise "İçerik Analizi" yöntemi tercih edilmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin Arapça Dersine Karşı Tutum Ölçeği öz yeterlilik, motivasyon, beklenti ve mesleki alana yönelik gereklilik tutumlarında anlamlı farklılıklar olduğu ancak ilgi, kaygı, gereklilik ve önem alt boyutlarında ise anlamlı bir değişim olmadığı görülmüştür. Öğrencilerin çoğu, sanal gerçeklik uygulaması hakkında olumlu görüşlerde bulunmuştur. Diğer öğrencilerin ise yazılım, maliyet ve göz rahatsızlığı noktasında olumsuz görüş belirttikleri tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Din eğitimi, Arapça öğretimi, Teknoloji, Sanal gerçeklik, Tutum, Öğrenci görüşleri