Arkeolojik alanların kente entegrasyonu: Justinianus Köprüsü

19. yüzyıl sanayi devrimi sonrası şehirleşme ve artan kentsel gelişim baskısı sonucunda kent dokusu değişmiş ve arkeolojik alanlar tehdit altında kalmıştır. Bunun önüne geçmek amacıyla yeni koruma yaklaşımları geliştirilmiştir. Bunlardan birisi olan entegre koruma anlayışı, korumanın sadece arkeolojik varlıklara odaklanılarak değil ancak çevresiyle birlikte düşünüldüğünde başarılı olabileceği düşüncesine dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kent çeperinde yer alan arkeolojik alanların korunması ve iyileştirilmesi için gerekli parametrelerin ortaya konularak bu alanların kent ile entegrasyonunu sağlayacak bir model önermektir. Literatür araştırması ve benzer çalışmaların incelenmesi neticesinde kentsel entegrasyonun gerçekleşmesi için gerekli müdahaleler mekânsal, çevresel, sosyal ve yönetsel boyutlar özelinde ele alınmıştır. Örnek çalışma alanı olarak Sakarya'da yer alan Justinianus Köprüsü Koruma Alanı belirlenmiştir. Arkeolojik alanın mimari ve tarihi özellikleri, çevresi ile olan ilişkisi incelenmiş, GZFT analizi yapılmış, yerel halkın koruma alanına ilişkin farkındalığının ölçülmesi amacıyla anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Alanda yapılan araştırmalar ve belirlenen faktörler doğrultusunda Justinianus Köprüsü Koruma Alanının kente entegrasyonunun sağlanması için yöntem geliştirilerek öneriler sunulmuştur. Sonuç olarak, kent çeperinde yer alan arkeolojik alanların daha iyi korunabilmesi ve kentin bir parçası olabilmesi adına bu alanların kente entegre edilmesinin gerektiği ortaya çıkarılmıştır. Çalışma sonucunda ortaya çıkan faktörlerin ve araştırma bulgularının kent çeperinde yer alan arkeolojik alanların korunmasıyla ve arkeolojik alanların kente entegrasyonuyla ilgili yapılacak çalışmalara katkı sağlaması beklenmektedir.