Atrofik dişsiz maksillanın farklı uzunluklarda yerleştirilmiş pterygoid implantlar üzerine farklı materyallerden hazırlanan hibrit protezlerle rehabilitasyonunun üç boyutlu sonlu elemanlar analiz yöntemi ile incelenmesi

Atrofik Dişssiz Maksillanın Farklı Uzunluklarda Yerleştirilmiş Pterygoid İmplantlar Üzerine Farklı Materyallerden Hazırlanan Hibrit Protezler İle Rehabilitasyonunun Üç Boyutlu Sonlu Elemanlar Analiz Yöntemiyle İncelenmesi Atrofik dişsiz maksillanın implantlarla tedavisi posterior bölgedeki zayıf kemik kalitesi, uzun süreli dişsizliğe bağlı kemik hacmindeki yetersizlik, alveol kemik ve maksiller sinüsün anatomik kısıtlamaları gibi problemlerden dolayı karmaşık hale gelmektedir. Bu kısıtlamaların üstesinden gelebilmek amacıyla posteriorda pterygomaksiller bölgeye, anteriorda her iki maksiller sinüs arasına yerleştirilen dental implantlar üzerine hibrit protezlerle gerçekleştirilen tedavi tekniği geliştirilmiştir. Bu tedavi tekniği, üst çenede 2 posterior ve 4 anterior olmak üzere 6 implant ile desteklenen tam ark sabit bir protezi kapsamaktadır. Bu çalışmanın amacı; tam dişsiz üst çenede, pterygomaksiller bölgeye farklı uzunluklarda yerleştirilen implantlar üzerine üç farklı alt yapı materyalinden hazırlanan hibrit protezlerin kemikte, implantta, dayanaklarda, alt yapıda ve estetik materyalde oluşturduğu stresleri üç boyutlu sonlu elemanlar analiz yöntemi kullanarak incelemektir. Değerlendirilen modellerde pterygomaksiller bölgeye 11.5 mm. , 13.0 mm. , 15.0 mm. ve 18.0 mm. olmak üzere 4 farklı uzunlukta implant yerleştirilmiştir. Hibrit protezler PEEK, Ti ve Zr olmak üzere 3 farklı alt yapı materyalinden hazırlanmıştır. PEEK alt yapı materyalinden hazırlanan hibrit protezlerde estetik materyal olarak kompozit, Ti ve Zr alt yapı materyalinden hazırlanan hibrit protezlerde estetik materyal olarak porselen kullanılmıştır. 150 N şiddetinde bir kuvvet palatinal yönden bukkal yöne doğru oblik 30o açıyla unilateral olarak uygulanmıştır. Çalışmamızın sonuçlarına göre farklı alt yapı materyalleri kullanımının protez bileşenleri ve kemik üzerinde farklı etkileri bulunmaktadır. Hibrit protezlerde görülebilecek mekanik komplikasyonları azaltmak ve kemikte öngörülebilir bir stres dağılımı elde etmek amacıyla elastik modülü yüksek alt yapı materyallerinin kullanımının daha uygun olduğu düşünülmektedir. İmplant uzunluklarındaki değişikliğin protetik komponentler ve kemik üzerinde belirgin bir fark oluşturmadığı görülmüştür fakat bu konu ile ilgili ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.