Kazuo Ishiguro'nun Günden Kalanlar ve Beni Asla Bırakma adlı romanlarında kurmacanın otobiyografik çerçevesi

Bu tez Kazuo Ishiguro'nun Günden Kalanlar ve Beni Asla Bırakma adlı romanlarında görülen kurmaca otobiyografik çerçeveleri inceler. İki roman da anlatıcılarının otobiyografik söylemine ait olacak şekilde çerçevelenmiştir; Günden Kalanlar bir günlük, Beni Asla Bırakma ise bir anı yazısıdır. Bu özelliğin karakterlerin gelişimine nasıl etki ettiği incelenirken, anlatının otobiyografi üzerine incelemelerde görülen referanslılık-kurgusallık spektrumu içinde nasıl yer bulduğuna odaklanılmıştır. Romanların kurmaca evreninde "referanslılık" ve "kurgusallık" arasındaki çeşitlilik hem otobiyografik metnin türü hem de romanlardaki olay örgüsü üzerinden şekillendiği için, analiz hem olay örgüsü öğelerine hem anlatı biçemine hem de anlatının üzerinden sunulduğu forma odaklanır. Günden Kalanlar romanında ana karakter Stevens'ın otobiyografik uğraşının onu daha önce kafa yormadığı duygusal olasılıklara daha açık hâle getirdiği, geleceği kurgusal olarak planlamaya yönelttiği görülürken, Beni Asla Bırakma romanında, ana karakter Kathy'nin anlatısının romanda görüldüğü şekliyle gerçekliğine, büyürken arkadaşlarıyla yarattıkları kurmaca evrene kıyasla daha sıkı referanslarla bağlandığı sonucuna varılmıştır.