Avrupa birliği turizm politikaları ve Türkiye turizmi

Avrupa Birliği; Paris (1952), Roma (1958) ve Maastricht (1993) Antlaşmaları sonucunda çeşitli ad ile özellik değiştiren ve 27 tane Avrupa ülkesinden oluşan dünyanın en büyük siyasi ve ekonomik bütünleşmesidir. Birliğe, Türkiye ve Hırvatistan olmak üzere iki de aday ülke vardır. Birlik kurulduğu dönemlerden itibaren, tarım ve sanayi gibi ekonomik sektörlere daha fazla önem vermiş, turizm sektörünü ikinci plana itmiştir. Bu nedenle Birliğe ait turizm politikası oluşturulmasında uzun bir gecikme yaşanmıştır. 1990'lardan sonra turizm politikası konusunda ciddi girişimlerde bulunulduysa da uygulamalarda sorunlar yaşanmıştır. Günümüzde de Birliğe ait bir ?turizm politikası?nın olmaması dikkat çekicidir. Birliğin turizm politikaları; turizmle ilgili dolaylı-dolaysız diğer politika alanları ve turizmle ilgili alınan kararlardan oluşmaktadır. Turizmin mevsimsel ve mekânsal dağılımının iyileştirilmesi, turizmde meslekî eğitime önem verilmesi, turist haklarının iyileştirmesi, turizmde yeni teknolojilere ve çeşitlere açık olunması, turizm istatistiklerinin düzenli tutulması, ulaşım konusunda düzenlemelere gidilmesi gibi konulardan oluşan Birlik turizm politikalarına Türkiye kendi turizm politikalarını uyumlandırmak zorundadır. Türkiye'ye gelen turistlerin profillerine bakıldığında şu özellikler dikkati çeker; üniversite mezunu ve orta gelirli oldukları, profesyonel meslek grubuna dâhil oldukları, orta yaş grubunda oldukları, havayolu ile geldikleri, otellerde kaldıkları ve gezi-dinlenmek (tatil) amaçlı, en fazla yazın geldikleri dikkat çeker. Bu turist profiline Türkiye'nin zengin turizm unsurları ve turizm politikalarında Birlik standartlarını yakalayacak olması da eklendiğinde Birlik ile turizm konusunda boy ölçüşebileceği aşikârdır.