Avrupa Birliği ve Türk hukukunda kişisel verilerin korunması ve büyük veri

Günümüzde baş döndürücü teknolojilerin her gün bir yenisi günlük hayatımıza dâhil olurken, artık teknolojiyi yakalamak için gündemi değil geleceği takip etmek elzem bir hale gelmiştir. Sanayi 4.0, üretimden tüketime tedarik zincirinin her aşamasında değişim ve dönüşüm getirmektedir. Bu dönüşümde yer alan akıllı teknolojiler, nesnelerin interneti, sensörler, bulut hizmetleri ve robotlar sürekli veri üretmektedir. Büyük yığınlar halindeki bu veri setleri, günümüzde büyük veri uygulamaları ve teknolojileri ile kısa süre içerisinde işlenebilmektedir. Büyük veri içerisinde kişisel veri önemli bir yer tutmakla birlikte profilleme ve otomatik karar mekanizmaları sonuçlarından bireyler de doğrudan etkilenmektedir. Kişisel verilerin işlenmesi artık sadece bir özel hayatın gizliliği sorunu olarak ele alınamamaktadır. Geliştirilen algoritmalar ve etkileri kişinin kendini ifade etmesi, geliştirmesi, geleceğini belirleyebilmesi haklarına dokunmaktadır. Kıta Avrupası'nda yarım asırlık bir geçmişi olan kişisel verilerin korunması hukuku, verinin işlenmesi ve akışının yaratmış olduğu değer ile bireylerin menfaatlerini dengelemenin yollarını aramaktadır. Türkiye'de ise yakın zamanda uygulanmaya başlayan Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında yeni teknolojilerin nasıl değerlendirileceği önümüzdeki süreçte şekillenecektir. Bu çalışma kapsamında kişisel verilerin korunmasına ilişkin hukuki yapı anlatılırken büyük veri uygulamalarının yaratmış olduğu ekonomik menfaat ile kişisel verilerin korunması hukukunun ilkeleri arasındaki çatışma ortaya konacaktır. Bir başka deyişle büyük veri uygulamalarının kişisel verilerin korunması hukuku çerçevesinde uygunluk sorunu değerlendirilecektir.