Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde polisin zor kullanma yetkisi ve Türkiye uygulamaları

ÖZETnsan hakları, uluslar arası toplumun ortak ilgi alanını oluşturmaktadır. Bu ilgi,insan haklarının tanınması ve güvence altına alınmasında ulusal ve uluslararasıboyutta olmak üzere ikili bir koruma mekanizması getirmiştir. Bu anlamda insanhakları, hem çok taraflı anlaşmalara hem de Anayasalara konu olmuştur.nsan haklarının korunmasına ilişkin uluslar arası nitelikte birçok sözleşmeolmasına rağmen, getirdiği koruma mekanizmasıyla içlerinde en etkin olanı Ülkemizinde taraf olduğu Avrupa nsan Hakları Sözleşmesidir.Sözleşme yargısal denetime yer vermiş, insan hakları ihlalleri nedeniylebireylere şikayet veya başvuru hakkı tanıyarak, bireyi uluslararası hukukunöznelerinden biri haline getirmiştir.Sözleşmenin 2. maddesinde yer alan ?Yaşam Hakkı? ve 3. maddesinde yeralan `Kötü muamele görmeme hakkı? demokratik toplumların en temeldeğerlerindendir.Söz konusu haklar Anayasamızın 17. maddesiyle de iç hukukumuz açısındangüvence altına alınmıştır.Polisin kuvvet kullanması, yukarıdaki haklarla doğrudan bağlantılıdır. Bukapsamda, vatandaşın gereğinden fazla kuvvete maruz kalmaması gerekmektedir.Bu anlayıştan hareketle konu, A HS ve iç hukukumuz açısından iki bölümaltında incelenmiştir.Birinci bölümde konu iç hukukumuz açısından ele alınmıştır. Bu kapsamda, içhukukumuzda konuyu düzenleyen mevzuat hükümlerine, yargı karalarına ve bilimselgörüşlere yer verilmiştir.kinci bölümde, konu A HS açısından incelenmiştir. Bu kapsamdaSözleşmenin 2. ve 3. maddesine, bilimsel görüşlere ve Avrupa nsan HaklarıMahkemesi kararlarına yer verilmiştir.Sonuç kısmında ise, genel bir değerlendirme yapılarak önerilerdebulunulmuştur.