Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararları ışığında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. ile Ek Protokol 12. maddelerinde yer alan ayrımcılık yasağının incelenmesi

Geçmişten günümüze kadar geçen süreçte eşitlik kavramı ve ayrımcılık kavramı önemini her daim koruyan iki kavramdır. Çünkü insanların ya da grupların her zaman aynı konumda bulunmaları mümkün olmadığından herkese eşit muamele gösterilmesi de eşitsizliği doğuracak olup karşımıza ayrımcılığı çıkaracaktır. İnsanlar güçlendikçe kendilerini bir otorite olarak görerek kendinden güçsüz ya da farklı niteliklerine bağlı olarak kişi ya da gruplara uyguladığı davranışlar, ayrımcılığa yol açmaktadır. Bu nedenle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS)'nde de ayrımcılık yasaklanmıştır. Ayrımcılığın hangi ölçütler çerçevesinde oluşacağı hususu ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)'nin içtihatları ile belirlenmektedir. İşte bu ölçütler çerçevesinde vatandaş ve yabancıya farklı statüde olmaları nedeniyle farklı muamelelere tabi tutulmalarının ayrımcılık yasağına aykırılık teşkil edip etmeyeceği hususuna tez çalışmamda değinilmiştir. Zira temel hak ve özgürlüklerden yararlanma aşamasında süjeler açısından vatandaş ve yabancı farklı hukuki statüler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bunun yanında azınlıkların hukuki durumunun tespiti de bu tez çalışmamda incelenmiştir. Çünkü azınlığın vatandaş statüsüne dahil edilmesi ile yabancının azınlık statüsüne dahil edilmesi durumunda kişilerin 1982 Türk Anayasası ve AİHS'nin ayrımcılık yasağı kapsamındaki konumu belirlenmiş olacaktır. Anahtar Kelimeler: İnsan Hakları, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Ayrımcılık Yasağı, Vatandaş, Yabancı, Azınlık