Fathering and father's effect on early adolescent's development

Babalık pratikleri ve babanın çocuğun gelişimi üzerindeki etkisi, niceliksel ve niteliksel yöntemler kullanılarak, erken erkenlik dönemindeki Türk çocukları ve babaları örnekleminde araştırıldı. Baba değişkenlerinin (kontrol, sıcaklık ve reddetme) birlikte pozitif ergen gelişimi göstergelerini yordaması beklendi. Niceliksel kısımda ise, 17 babayla çocuklarıyla ilişkileri hakkında görüşme gerçekleştirildi. Baba değişkenlerinin, anne değişkenleri kontrol altına alındığında dahi, erken ergenin empati, çatışma çözümü stratejileri, pozitif benlik ve değişime inanma özellikleriyle ilişkili olduğu bulundu. Devamında interaksiyon analizleri, düşük sosyo-ekonomik düzeydeki ergenlerde, baba reddi ve çocuğun performansı arasında ilişki olmadığını ya da daha zayıf bir ilişki olduğunu gösterdi. Görüşmelerin incelenmesi babalığa hem modern hem de geleneksel yaklaşımların olduğunu, kültürel etkilerin ve çevresel koşulların açık, yakın ve demokratik ilişkilerin gerçekleşmesine engel olabileceğini gösterdi. Ayrıca, baba-ergen çatışmalarında babanın çatışma çözüm stratejilerinin çocuğun çatışma çözümü göstergeleriyle ilişkili olduğu görüldü. Bulgular, çocuğun pozitif gelişiminde babanın kültürel ve çevresel bağlam içerisinde öneminin altını çiziyor.