Bağlam ve yerellik'in üretimi, tüketimi, yeniden üretimi: Yerin yer(el) ötesine dönüşümünde medya etkisinin İzmir-Alaçatı örneğinde incelenmesi

20. yüzyılın ilk çeyreğinden 21. yüzyılın ilk çeyreğine kadar "yer", "yerellik" ve "bağlam" kavramlarının yüz yıl içerisinde geçirdiği radikal dönüşümler, yer olgusunu yerötesi pratiklere dönüştüren, mekânı araçsallaştıran turizm ve medya olguları üzerinden disiplinlerarası bir bakışla ele alınmış ve bu değişimlerin İzmir ili Çeşme ilçesi Alaçatı yerleşimi üzerindeki fiziksel ve algısal etkileri irdelenmiştir. 1990'ların başından itibaren sosyal ve beşeri bilimler alanlarında yer ve mekâna yönelik ilgi kaymasına işaret eden "mekânsal dönüş" (spatial turn) entelektüel bir hareket olup, küreselleşme sürecinin ve internet teknolojisinin yarattığı mekânsal ve sembolik dönüşüm süreçlerini anlamak ve analiz etmek konusunda mekân ve yer çalışmalarını derinden etkilemiştir. Bu perspektif doğrultusunda, Alaçatı yerleşimini vaka analizi olarak ele alan bu çalışma, görsel, basılı ve sosyal medya ile turizmin dönüştürücü etkisi altında kırsal mekânın dönüşümünü kültürel karşılaşmaları, sembolik değer değişimlerini, imgesel ve mekânsal tüketim dinamiklerini, "kırsal soylulaşmayı"yı, "yeni kırsalcılar"ı kısacası, kültürel karşılaşmalar sonucunda oluşan melezleştirici "yerötesilik" (translocality) pratiklerini, Alaçatı'ya yönelen "kolektif arzu" ve "taş ev" fenomeni üzerinden görünür kılmayı ve irdelemeyi hedeflemiştir.