Investigation of DRD2, LEPR, and OPRM1 gene variants in obese subjects with bariatric surgery

Çalışmadakı amacımız bariyatrik cerrahi operasyonu geçiren obezite hastalarında DRD2 (rs1800497), LEPR (rs1137100, rs1137101 ve rs1805094) ve OPRM1 (rs1799971) gen polimorfizmlerini (SNPs) incelemek ve tekrar kilo alımı ile aralarındakı ilişkiyi belirlemek idi. Çalışmaya İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesinde klinik takipte olan 546 hasta (466 kadın, 100 erkek, BMI 35–40 kg/m2, BMI ≥40 kg/m2) dahil edildi. Kontrol grubu olarak 179 sağlıklı birey (100 kadın, 79 erkek, 18.5>BMI) alındı. Toplam 725 kan örneği çalışıldı. Örneklerden nükleik asit ekstraksiyonu işlemleri tamamlandıktan sonra yüksek çözünürlüklü erime eğrisi analizi (HRMA) ile SNP tespiti yapıldı. Elde edilen veriler DNA dizi analizine tabi tutuldu. DRD2 TaqI A1 polimorfizmi için C ve T allel sıklıkları arasında önemli bir fark bulunmadı (p=0,1, OR=0,54, %95 G.A.=0,24-1,21). LEPR K656N (p=0,51, OR=0,75, %95 G.A.=0,14- 3,93), LEPR K109R (p=0,32, OR=0,77 %95 G.A.=0,35-1,72) ve LEPR Q223R (p=0,08, OR=0,64 %95 G.A.=0,37-1,12) polimorfizmleri açısından allel dağılımlarında istatiksel anlamda fark tespit edilmedi. OPRM1 A118G varyasyonu için (p=0,001, OR=2,99 (%95 G.A.=1,45-6,15) A ve G allelerinin hasta ve kontrol grubu arasındakı dağılımı istatiksel olarak anlamlı bulundu. OPRM1 A118G polimorfizmi için G alleli taşıyan bireylerde obezite gelişme riski olasılığının A alleline göre neredeyse 3 kat fazla olduğu saptandı. DRD2 TaqI A1 polimorfizmi için T alleli (p=0,1) ve LEPR Q223R polimorfizmi için G allelinin (p=0,08) obezite gelişme riskini azalttığı gözlemlense de istatiksel anlamda fark saptanmadı.