Başlangıç viyola öğretim yöntem ve tekniklerinin incelenmesi, sınanması ve değerlendirilmesi

Bu araştırma, Türkiye'deki üniversitelerin eğitim fakültelerine bağlı müzik eğitimi bölümlerinde I. yarıyılda uygulanan başlangıç viyola öğretim yöntem ve tekniklerini tesbit etmeye ve değerlendirmeye yöneliktir. Araştırmada bir kısım veriler eğitim fakültelerine bağlı müzik eğitimi bölümlerindeki viyola öğretim elemanlarından anket yoluyla, bir kısım veriler ise kaynak tarama yöntemiyle toplanmaya çalışılmıştır. Elde edilen verilerden, başlangıç viyola öğretim yöntem ve teknikleri belirlenerek, istatistiksel değerlendirmeler yapılmıştır. Bulgular arasında viyolanın genelde eşlik çalgısı olarak kabul edildiği, ilk yay çalışmalarının re telinde ve bütün yayda yapıldığı, izlenen tel sırasının re-sol-la-do teli olduğu anlaşılmıştır. Bir diğer bulgu ise, yeterli metod ve kaynak olmayışı; öğretim elemanlarının bu eksikliği kendilerine ait basılmamış ders notlarıyla ve keman metodlarınm trans p özesi yoluyla gidermeye çalışmasıdır. Bu alandaki en büyük problem ise, yeterli sayıda viyola öğretim elemanı olmayışı ve bu eksikliğin keman öğretmenleri tarafından doldurulmaya çalışılmasıdır. Bütün bu sonuçlara dayanılarak, başlangıç viyola öğretiminde sağlam bir tekniğin verilmesi, yay eli (sağ el) üzerinde önemle durulması gerektiği, viyola öğretiminde metod ve kaynak ihtiyacının giderilmeye çalışılması ve en önemlisi, yeterli sayıda viyola öğretim elemanının istihdamı önerilmiştir.