Başparmak interfalangeal eklem ve çevresel yapılarda sinir sonlanmalarının dağılımı

Amaç: Bu çalışmanın amacı başparmak interfalangeal ekleminin nörofizyolojik işlevlerini daha iyi anlamak için başparmak interfalangeal eklem kapsülündeki sinir sonlanmalarının dağılımını nicel olarak analiz etmektir. Yöntem: Bu çalışmada 5 adet taze donmuş kadavranın (5 erkek) sağ el başparmakları diseke edildi. Kadavraların ölüm anında ortalama yaşı 63,4 idi (55-73). Parmaklarda yaralanma veya deformasyon yoktu. Eller anatomik pozisyonda sabitlendikten sonra başparmak derisi kaldırıldı ve sadece eklem kapsülü kalacak şekilde başparmak Interfalangeal eklemi çevre yapılardan sıyrıldı (tendon, A2 pulley). Interfalangeal eklem kapsülü dorsal ve volar olarak alındı. 2 eşit parça olacak şekilde proksimal ve distal bölgelere ayrıldı. Ardından tüm numunelerden 5 µm aralıklarla enine seri kesitler alındı. Kesitler sinir uçlarının tespiti için immünohistokimyasal (PGP9.5 antikoru) ve hematoksilen-eosin (HE) boyama ile boyandı. Bulgular: Elde ettiğimiz verilere göre Ruffini benzeri sonlanmalar istatistiksel olarak hem volar hem de dorsal parçaların proksimal kısımlarında daha fazla tespit edildi (p<0.05). Paccini ve golgi benzeri sonlanmalarda ise bölgeler arasında istatistiksel fark bulunmadı. Kapsülün volar kısmında özellikle Ruffini benzeri sinir sonlanmalarının varlığının dorsal bölgeye oranla 1,5 kat daha fazla, dorsal kısmında ise Paccini benzeri sinir sonlanmalarının 4,4 kat daha fazla olduğunu tespit edildi. Golgi benzeri sinir sonlanmaları dorsal ve volar bölgelerde benzer değerlerde bulundu. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçlarına göre hem volar hem de dorsal eklem kapsülünün proksimal kısmında tip 1 sinir sonlanmaları istatistiksel olarak daha fazla oranda görülmüştür. Dolayısıyla başparmak interfalangeal eklem kapsülünün proksimal ve distal kısmının eklem hareketi sırasında farklı fonksiyonları olabilir. Ayrıca başparmak interfalangeal ekleminde daha önceki çalışmalardan farklı olarak Golgi benzeri sinir sonlanması tespit edildi. El başparmak fizyolojisinin daha iyi anlaşılması konusunda bu bilgilerin araştırmacılar tarafından dikkate alınması gerektiği ve yeni çalışmalar yapılması gerektiği kanısındayız.