Bazı organik çözücülerin Daphnia magna'nın davranış ve antioksidan enzim aktivitesine etkisi

Bu çalışma, bazı organik çözücüler(Toluen, Kloroform, n-Hekzan ve Fenol)'in Daphnia magna'da gösterebileceği toksik etkileri hem fizyolojik hem de biyokimyasal olarak ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada D. magna 4 organik çözücünün daha önceden literatürde bildirilen lethal dozlarının 1/50, 1/100 ve 1/200 oranında olacak dozları ile 14 gün için maruz bırakıldı. Uygulamanın 3, 7 ve 14. gününde daphniaların kalp atım sayısı, toraks ve abdominal kavite aktiviteleri incelendi. Ayrıca malondialdehit (MDA), katalaz (CAT), glutatyon (GSH) ve glutatyon S transferaz (GST) aktiviteleri tespit edildi. Kalp atımı, toraks ve abdominal kavite gibi fizyolojik faaliyetlerin D. magna'da bütün solvent uygulamalarının tamamında uygulamanın 3. gününde azalmaya başladığı ve özellikle kalp atım sayısında uygulama sonunda durma noktasına geldiği görüldü. Her üç aktivite için istatistiki olarak anlamlı farklılıklar bulundu. MDA, CAT ve GST aktivitelerinde her bir solvent uygulamasının yapıldığı deney gruplarında zamana bağlı olarak bir artış olduğu ve bu artışın kontrol grubuna göre istatistiki anlam verdiği tespit edildi (P<0.05). Buna karşın GSH seviyesinde tüm solvent gruplarında zamana bağlı olarak kontrol grubuna göre anlamlı bir düşüş saptandı (P<0.05). Sonuç olarak yüzey sularına çeşitli nedenlerle deşarj olabilen bu solventlerin sucul organizmalara toksik etkisinin olduğu açık bir şekilde gösterilmiştir. Bu nedenle, bu ve bunlar gibi kirletici maddelerin sularımıza salınımının engellenmesi için gerekli tedbirlerin alınması şarttır.