Bazı parametrelerin DPPH• Giderim Testine ve pH' nın biyoaktif bileşen ekstraksiyonu ve inkübasyonunda bileşim ve aktiviteye etkileri

Çalışmada DPPH•'nin kararlılığı, ortamın ışık, sıcaklık, çözücü ve pH şartları açısından 517 nm absorbansları ve UV-Vis spektrumları ile değerlendirildi. Çözücünün DPPH•' nin kararlılığını etkilediği, 10 - 20 ºC de bozunmanın yavaş, 30 - 40 ºC de yüksek olduğu görüldü. Spektrumlarda 470-620 nm arası absorbans değerlerinden türetilmiş absorbanslar üretilerek DPPH• bozunma süreçleri daha iyi gösterildi. Bu yöntem su ve pH 7'de DPPH•'nin daha kararlı, 20 – 30 ºC aralığında bozunmada ciddi artış olduğunu gösterdi. Bekleme sürecinde absorbans farklarıyla elde edilen spektrumlarda, 510-520 nm bölgesinde önemli düşüşler, 390-400 nm bölgesinde ise önemli artışlar tespit edildi. Fark grafikleri su ve pH 7'de düşük sıcaklıklarda DPPH•'nin daha kararlı olduğunu gösterdi. Antioksidan-DPPH• etkileşimine çözücü, tampon konsantrasyonu ve ortam pH'sının etkisi araştırıldı. Beş antioksidan (gallik asit, Troloks, BHT, kateşin, C vitamini), beş çözücü (metanol, su, DMSO, aseton, etil asetat) ve üç pH (2, 7, 10) ile yapılan çalışmalar, çözücü, tampon konsantrasyonu ve pH farklılıklarının, aktivitede artışa veya azalmaya sebep olabileceğini gösterdi. Ekstraksiyonda ve depolamada antioksidanların kararlılığının tespiti için standart antioksidanlar ve yeşil çay ekstraktları klasik DPPH•, FRAP, toplam fenolik miktarı ve karbonik anhidraz inhibisyonu ve on-line HPLC-DAD-FRAP antioksidan yöntemiyle incelendi. pH'nın bileşen kararlılığını ve biyoaktiviteyi etkilediği, etkinin bileşik bazlı olarak farklılık gösterdiği, ektraktlarda pH 2'de yüksek, pH 10'da düşük aktiviteyle sonuçlandığı gözlendi. DPPH• çalışmalarında reaktif ve numune tazeliği, ışık, sıcaklık, pH, tampon konsantrasyonu ve çözücü aktiviteyi etkilemektedir. Numuneler arası aktivite kıyaslaması ancak aynı şartlarda elde edilen sonuçlarla yapılabilir.