Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarında sosyal girişimcilik ve sosyal iyi oluş

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının sosyal girişimcilik ve sosyal iyi olma algılarını bazı değişkenlere göre incelemek ve aralarındaki ilişkiyi belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırmanın çalışma grubunu 4 farklı üniversitede öğrenim gören 391 (104 kadın, 287 erkek) beden eğitimi ve spor öğretmeni adayı oluşturmuştur. Katılımcıların yaş ortalaması 21.76±3.06'dır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 'Aday Öğretmenlerin Sosyal Girişimcilik Özellikleri Ölçeği(AÖSGÖÖ)' ve 'Sosyal İyi Olma Ölçeği (SİOÖ)' kullanılmıştır. Verilerin analizinde istatistiki yöntem olarak; betimsel istatistikler (frekans, aritmetik ortalama, standart sapma); t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), PearsonCorrelation ve basit doğrusal regresyon testleri kullanılmıştır. Bulgular: Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının sosyal girişimcilik algıları orta seviyenin üzerinde, sosyal iyi olma algıları ise yüksek düzeydedir. Öğretmen adaylarının AÖSGÖÖ ve SİOÖ'den aldıkları puanlar cinsiyet, üniversite, sınıf, üniversite eğitiminden önce ikamet edilen yer, gelir ve baba eğitim durumuna göre anlamlı bir şekilde farklılaşmazken; düzenli fiziksel aktiviteye katılım durumu ve fiziksel aktivite yapma süresine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Katılımcıların AÖSGÖÖ'den aldıkları puanlar fiziksel aktivite yapma sıklığına göre farklılaşmazken, anne eğitim durumuna göre farklılaşmaktadır. Bunun aksine katılımcıların SİOÖ'den aldıkları puanlar anne eğitim durumuna göre farklılaşmazken, fiziksel aktivite yapma sıklığına göre farklılaşmaktadır. Sonuç: Düzenli olarak fiziksel aktivite yapan beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının sosyal girişimcilik ve sosyal iyi olma algıları yüksektir. Katılımcıların fiziksel aktivite yapma süresi arttıkça sosyal girişimcilik ve sosyal iyi olma algısı artmaktadır. Öğretmen adaylarının fiziksel aktivite yapma sıklığı arttıkça sosyal iyi olma algıları artarken, sosyal girişimcilik algıları ise değişmemektedir. Anne eğitim durumu ortaokul olan katılımcıların sosyal girişimcilik algıları yüksektir. Öğretmen adaylarının sosyal iyi olma algıları arttıkça sosyal girişimcilik algıları da artmakta ve sosyal iyi olma algısı, sosyal girişimcilik algısının anlamlı bir yordayacısı olup sosyal girişimcilik algısının %11'ni açıklamaktadır.